Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΔΩΡΟ ΣΤΗΝ ΦΑΤΝΗ!.. «Ιερώνυμε, τί θα μου προσφέρης τη νύκτα αυτή που γεννιέμαι;».

ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΔΩΡΟ ΣΤΗΝ ΦΑΤΝΗ!..


ερώνυμον τν μέγαν τεθνηκότα,

μέγας μένει στέφανος οκ πεικότως.

Δεκάτη πέμπτη ερωνύμοιο τορ νθεν ραν.




Ο Όσιος Ιερώνυμος, ιλλυρικής καταγωγής, γεννήθηκε στην Στριδώνα της Δαλματίας το 345 από Χριστιανούς, εύπορους γονείς. Σε ηλικία μόλις επτά ετών τον έστειλαν για σπουδές στην Ρώμη, όπου παρέμεινε επί δεκαπενταετία. Σπούδασε θεολογία, φιλολογία, φιλοσοφία, ρητορική κοντά σε επιφανείς διδασκάλους. Βαπτίσθηκε σε ηλικία 19 ετών από τον Λιβέριο Ρώμης. Επισκέφθηκε την Γαλλία κι επέστρεψε στην Ιταλία όπου μυήθηκε στην ασκητική ζωή. Το 373 πέρασε στην Ανατολή, συγκεκριμένα στην Αντιόχεια για να συνεχίση σπουδές. Ένα χρόνο μετά εγκαταστάθηκε σε μοναστήρι της περιοχής και αργότερα προσήλθε σε σκήτη στην συριακήν έρημον, όπου το 379 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 380 βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνδέθηκε με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, Γρηγόριο Νύσσης και τον Αμφιλόχιον Ικονίου. Η παραμονή του στην Ανατολήν υπήρξε καθοριστική, τόσο για την πνευματική συγκρότηση-ανασυγκρότησή του, όσο και για την εκμάθηση της ελληνικής κι εβραϊκής γλώσσης. Επέστρεψε το 382 στην Ρώμη, όπου διετέλεσε γραμματεύς του πάπα Δαμάσου μέχρι το 384. 


Εκεί δίδαξε την ασκητική ζωήν.Υπέρμαχος της παρθενίας, την προέβαλεν ευκαίρως-ακαίρως. Επέστρεψε στην Ανατολή το 385 κι εγκαταστάθηκε στην Βηθλεέμ. Ίδρυσε ανδρώο και γυναικείο μοναστήρι. Στο πρώτο ηγουμένευσε εκείνος και στο δεύτερο η Παύλα. Στην Βηθλεέμ έκτισε ναό, ξενώνα για τους προσκυνητάς και σχολείον όπου μεταξύ άλλων εδιδάσκοντο ελληνικά και λατινικά.




Την εποχήν εκείνη βρέθηκε στο Σπήλαιο της Θείας Γεννήσεως, την ευλογημένη νύκτα-επέτειο της Γεννήσεως του Κυρίου, προσευχόμενος θερμώς. Ξάφνου ακούεται στον ιερό χώρο η θεανδρική φωνή του Κυρίου, να λέγη: «Ιερώνυμε, τί θα μου προσφέρης τη νύκτα αυτή που γεννιέμαι;»! Τα’ χασε ο Όσιος του Θεού, αναγνωρίζοντας φυσικά την φωνή Του και αμέσως με δέος απήντησε: «Κύριε, πάντα όσα είχα, εκ νεότητός μου Σου τα αφιέρωσα. Τι άλλο μένει; Δεν έχω κάτι». Ακούεται ξανά η θεανδρική φωνή:






«Ιερώνυμε, τί θα μου προσφέρης τη νύκτα αυτή που γεννιέμαι;». Κλαίγοντας ο ηλικιωμένος Άγιος, επανέλαβε μέσα στα αναφιλητά την «απολογία» του: «Κύριε, ότι είχα από τους γονείς τα διεμοίρασα στους πτωχούς. Οικογένεια δική μου δεν έκανα. Ένα ράσο έχω μόνο. Τί απομένει που δεν Σου το έχω προσφέρει;» Επαναλαμβάνεται η αυστηρή φωνή: «Ιερώνυμε, τί θα μου προσφέρης τη νύκτα αυτή που γεννιέμαι;». Σε απόγνωση πλέον, ο Γέροντας, ακουμπάει το μέτωπό του στο δάπεδο του ιερού σπηλαίου, βρέχοντάς το με τους κρουνούς των δακρύων του και λέγοντας: «Αποκάλυψέ μου, Κύριε, τί μου έχει διαφύγει και δεν Σου το έχω προσφέρει, να το πράξω ευθύς αμέσως». «Τις αμαρτίες σου, Ιερώνυμε, τις αμαρτίες της νεότητός σου»! «Τί να τις κάνης, Κύριε, τις αμαρτίες μου, Συ ο απερινόητος Θεός του παντός;». Αυτή την φοράν ακούςθηκε γλυκύτατη η φωνή του Χριστού: «Να τις συγχωρήσω, Ιερώνυμε»!


‘Εχοντας προλογίσει όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής, έχοντας εκπονήσει ερμηνευτικά υπομνήματα στα περισσότερα βιβλία της, μετέφρασε έργα Πατέρων και συνέγραψε εκλεκτά έργα ο ίδιος. Συνεχώς εδίδασκε ότι η σωτηρία είναι αποτέλεσμα του έργου της χάριτος του Θεού, σε συνεργασία με την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.
Εκοιμήθη στην Βηθλεέμ το 420. Ήτο άνθρωπος θερμοτάτης προσευχής και αυστηράς ασκήσεως.



πολυτίκιον
χος α´. Τς ρήμου πολίτης...


Τν σοφίαν τιμήσας ερώνυμε σιε, παρ’ ατς τιμήθης ορανίοις χαρίσμασι κα γέγονας φωστρ περιφανής, βιώσας σπερ γγελος ν γ· δι τοτο σο τν μνήμην τν εράν, τελομεν νακράζοντες· δόξα τ σ δοξάσαντι Χριστ, δόξα τ σστεφανώσαντι, δόξα τ χορηγοντι δι σο, χάριν μν κα λεος.


τερον
χος δ´. Ταχ προκατάλαβε...


Σοφία κα χάριτι κεκοσμημένος λαμπρς, σίως βίωσας, ν γκρατεί πολλ, σοφ ερώνυμε· θεν τς το Σωτρος, κκλησίας δείχθης, πάμφωτος λύχνος Πάτερ, ρετν τας κτσι· κα νν Χριστν δυσώπησον, πρ τν τιμώντων σέ.
Κοντάκιον
χος β´. Τος σφαλες…


Τν εκλε, τν ρετν διδάσκαλον κα μυστικήν τς εσέβειας σάλπιγγα, ερώνυμον τν μέγιστον, μελωδικς νευφημήσωμεν ν κόσμ γρ σίως πεπολίτευται κα μύστης τς σοφίας φθη νθεος, ατούμενος πσι θείαν λλαμψιν.
Κάθισμα
χος γ´. Θείας πίστεως.


Θείου Πνεύματος, τ πιπνοί, γλσσαν νθεον, καταπλουτήσας, μυστογράφος δείχθης τς χάριτος, τν τν Γραφν σαφηνίζων κρίβειαν, κα ρετν ναπτύσσων τν λλαμψιν θεν πρέσβευε, θεόσοφε ερώνυμε, δωρήσασθαι μν τ μέγα λεος.
Οκος


Σοφίαν κ νεότητος ποθήσας, κα ταύτην λοτρόπως κζητήσας, τν ν τ κόσμ γαθν, ς σφαλλομένων νουνεχώς, μίσησας τν σχέσιν κα τν ζυγν το Σωτρος ρας, σκητικς ζως πρς τελειότητα δραμες, παρνησάμενος σαυτόν κα παν φρόνημα σαρκός, νεκρώσας θεοφόρε ντεθεν τ πρς Θεν μυστικ νώσει, ν μετοχ θεί θεώθης, κα τς σοφίας τν δοτρα θεράπευσας, τν δόντα σοι λόγον σοφίας κα γνώσεως· δι’ , σοφ ερώνυμε, μοναστν ποφήτης κα λείπτης γέγονας κα κκλησίας λύχνος είφωτος, ατούμενος πσι θείαν λλαμψιν.
Μεγαλυνάριον


Χαίροις νάρετου βίου εκών κα το Παρακλήτου νδιαίτημα ερν· χαίροις συνωνύμων, τν σν προστάτης θεος, κα πρέσβυς πρς τν Κτίστην, ὦἹερώνυμε.


EMMANOYHΛ MEΛINOΣ θεολόγος συγγραφεύς
Διευθυντής Bιβλιοθήκης Iεράς Συνόδου της Eκκλησίας της Eλλάδος

E-mail: ManolisMelinos@gmail.com Http//: www.manolismelinos.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: