Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΟΝΑΧΗ ΦΕΒΡΩΝΙΑ: Η ΚΑΛΟΓΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ



Η Φεβρωνία, κατά κόσμο Φεβρωνία Κερεμίδου γεννήθηκε ένα κρύο βράδυ στις 1 Ιανουαρίου του 1933 στην Δράμα με έναν περιπετειώδη, συγκλονιστικό και θαυματουργό τρόπο.

 Όταν γεννήθηκε οι γιατροί και η μαία διέγνωσαν τον θάνατό της και αντί να την παραδόσουν στους γονείς της για ταφή την πέταξαν στην κυριολεξία στο κάδο αποβλήτων του νοσοκομείου όπου κάποια στιγμή όμως το υπόκωφο κλάμα της άκουσε τυχαία ένας γιατρός και με έκπληξη αναφώνησε:

Μα αυτό ζωντάνεψε..
Έκπληκτες οι νοσοκόμες την πήραν στα χέρια τους, την έπλυναν, τύλιξαν με βαμβάκια το κορμάκι της και την άφησαν κάτω από μία ξυλόσομπα για να ζεσταθεί, έτσι θαυματουργικά και περιπετειώδη επανήλθε στην ζωή.

Οι συνθήκες ήτανε δύσκολες και το 1940 μετακομίζει με την οικογένειά της στην Θεσσαλονίκη ενώ σχεδόν αμέσως φεύγουν και πηγαίνουν στο χωριό Προφήτη Ηλία της Σκύδρας, στην Πέλλα από όπου και πάλι όμως το 1944 επιστρέφουν στην Θεσσαλονίκη.

Στα δύσκολα εκείνα χρόνια, παιδάκι ακόμη πηγαίνει καθημερινά και παρακολουθεί το «Κατηχητικό» στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου επί της Εγνατίας οδού.

Το 1961, σε ηλικία 28 ετών, πηγαίνει στην Αίγινα για την αγιοποίηση του Αγίου Νεκταρίου γεγονός που την συγκλόνισε και την σημάδεψε τόσο που γυρίζοντας σπίτι της, αποφασισμένη πια, ανακοινώνει στον πατέρα της την μεγάλη επιθυμία της να γίνει μοναχή. Ο πατέρας της όχι μόνο δεν αντιδρά αλλά της εκμυστηρεύεται ότι την είχε τάξει από βρέφος στον Θεό λόγω των θαυματουργών συνθηκών της γέννησης και της επανόδου της στην Ζωή και έτσι την ενθαρρύνει.

Τα χρόνια που περνάνε βρίσκουν την Φεβρωνία νοσηλεύτρια σε μεγάλο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, να διακονεί τους πονεμένους συνανθρώπους της και να προσφέρει απλόχερα κουράγιο, φροντίδα, δύναμη και ελπίδα. Μάλιστα τον περισσότερο χρόνο μένει μέσα στο νοσοκομείο σε ένα μικρό χώρο στο υπόγειο για να είναι κοντά και συνεχώς στους ασθενείς.

Μοναχή έγινε μετά τον θάνατο των γονιών της, αφού πρώτα εκπλήρωσε την υποχρέωσή της σε αυτούς, στις 17 Ιανουαρίου του 1991 με την «Κουράς» της να πραγματοποιείται από τον αείμνηστο μακαριστό Σεβασμιώτατο Σισανίου και Σιατίστης κ. Αντώνιο και τοποθετείται σε ένα μικρό μοναστήρι τότε, την Ιερά μονή Γενέσιον της Θεοτόκου στο Δρυόβουνο της Κοζάνης ενώ το 1993 γίνεται μεγαλόσχημη μοναχή παίρνοντας το «Αγγελικό Σχήμα» και το 1994 ανακηρύσσεται «Καθηγουμένη» της Μονής.

Υπηρέτησε το Μοναστήρι αυτό πιστά για πολλά χρόνια και με την βοήθεια των κατοίκων της περιοχής αλλά και του εφημέριου του χωριού φτιάχτηκαν τα σημερινά κτίρια όπως οι ξενώνες, το αρχονταρίκι, τα κελιά κ.α.

Τα τελευταία χρόνια σημαντικά προβλήματα υγείας την κρατάνε μακρυά από το μοναστήρι αυτό που τόσο αγάπησε και φρόντισε, έτσι διαμένει σήμερα στην Θεσσαλονίκη σε ένα πολύ λιτό και μικρό διαμέρισμα γεμάτο εικόνες, βιβλία, φάρμακα και φωτογραφίες μιάς άλλης εποχής, στην Τριανδρία.

Καλόγρια της Αγάπης

Θα περίμενε κανείς σήμερα να φροντίζει πια τον εαυτό της όμως παρόλα τα προβλήματα υγείας που την ταλανίζουν, καθημερινά και αδιάκοπα κατεβαίνει με το αστικό στην κεντρική αγορά της πόλης, το Καπάνι ενώ παράλληλα διακονεί, φροντίζει τον άρρωστο αδερφό της.

Οι έμποροι της αγοράς την προσφωνούν η «Καλόγρια της Αγάπης» και της δίνουν ρούχα, υποδήματα μέχρι και τρόφιμα και αυτή με την σειρά της τα διανέμει σε συνανθρώπους της με ανάγκες ενώ η πενιχρή της σύνταξη κάθε μήνα γίνεται φαγητό που η ίδια φτιάχνει σπίτι της και προσφέρει μέσα σε ταπεράκια σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη.

Έχει βαπτίσει παιδιά που οι γονείς τους είχανε δυσκολίες οικονομικές, έχει παντρέψει για τον ίδιο λόγο, έχει βοηθήσει πολλούς συνανθρώπους μας, είναι πάντοτε με ένα καλό λόγο, την Ελπίδα και την Αγάπη στα χείλη της για τον κάθε συνάνθρωπό μας … αμέτρητες και ατελείωτες οι πράξεις Αγάπης της μοναχής Φεβρωνίας.

μοναχή Φεβρωνία

Ένα νεκρό βρέφος που πετάχτηκε στα απόβλητα ενός νοσοκομείου το 1933 αλλά «ξύπνησε» από την Χάρη του Θεού και επέζησε στα δύσκολα εκείνα χρόνια, η Μοναχή Φεβρωνία σήμερα, το 2017, είναι η εμβληματική μορφή, η προσωποποίηση της Αγάπης και της αλληλοβοήθειας για τον συνάνθρωπό μας αποτελώντας ένα τεράστιο φωτεινό παράδειγμα που σήμερα όσο ποτέ άλλοτε η κοινωνία μας έχει μεγάλη ανάγκη να ακολουθήσει.

Η ζωή της και το έργο της είναι ένα παράδειγμα που μας γεμίζει δύναμη, κουράγιο και κυρίως Ελπίδα για το Αύριο.

Ο θεός να την έχει πάντα Γερή!

ΠΗΓΗ ...ΕΚΚΛΗΣΙΑ  ΟΝΛΙΝΕ


..... ου ψευδομαρτυρήσεις


Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς·
ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·
ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου·
γενηθήτω τὸ θέλημά σου,·
ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·
τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·
καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν,
.....................................................
καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,
ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
ἀμην

..... ου ψευδομαρτυρήσεις .

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ.

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Για τους άξιους ή μη ΙΕΡΕΊΣ .ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΊΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ.


Για τους άξιους ή μη Ιερείς.

Μερικοί Ιερείς ήταν απότομοι και με τον τρόπο τους απομάκρυναν κάποιους από τους Ναούς. Όταν όμως γνώριζαν τον άγιο Γέροντα, ξαναέβρισκαν την οδό της αληθείας. Ο Γέροντας μας έλεγε:
- Από την εποχή των Αποστόλων, ο Ορθόδοξος Ιερέας, με τη χειροτονία του, έχει πάρει τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, την οποία οι αιρετικοί δεν έχουν. Αν ο Ιερέας είναι αμαρτωλός, όταν τελεί τις Ιερές Ακολουθίες είναι δεμένος με σκοινί, και την τέλεση του Μυστηρίου αναλαμβάνουν οι άγιοι Άγγελοι.
Ο αμαρτωλός Ιερέας μοιάζει με κάποιον που βγάζει από το πηγάδι το αθάνατο νερό με χρυσό κουβά! Το νερό δεν παθαίνει τίποτα από τις αμαρτίες του. Γι' αυτό και ο σοφός άνθρωπος θα χρησιμοποιήσει τη χάρη εκείνη που κατέρχεται μέσα του από τη Θεία Λειτουργία. Όμως, αν ο Ιερέας κηρύττει λανθασμένα σε δογματικά θέματα, τότε απομακρυνθείτε απ' αυτόν. Είναι εχθρός και προδότης. Μέχρι να τον αποσχηματίσουν, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, δεν θα λείψει η Θεία Χάρις απ' όσους τον πλησιάζουν για πρώτη φορά και δεν τον γνωρίζουν. Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν: Ένας Ιερέας με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος έχει τόση δύναμη όση δεν έχουν όλοι οι λαϊκοί μαζί!

Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός.

Ίσως στο μέλλον....

Η ΑΠΑΤΗΛΗ ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ

Οι άνθρωποι στην εποχή μας.

Απλότητα

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.

Η μοναδική μέχρι σήμερα φωτογραφική αποτύπωση της παραλίας της Θεσσαλονίκης πριν από την κατεδάφιση του παραθαλλάσιου τείχους

• Ἁγίασε τούς ἀγαπώντας τήν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου σου.


Εὐπρέπεια καὶ Δόξα

Λίγο πρίν τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ ἱερέας ἀπευθύνει στόν λαό τήν προτροπή: Ἐν εἰρήνῃ προέλθωμεν. Ἄς ἀναχωρήσουμε μέ εἰρήνη.

Ἡ λειτουργία εἶχε ἀρχίσει μέ τήν προτροπή: Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Ἄς παρακαλέσουμε τόν Κύριο μέ εἰρήνη.

Τώρα, στό τέλος μᾶς προτρέπει νά ἐπιστρέψουμε στόν κόσμο πάλι μέ εἰρήνη· σάν μάρτυρες καί κήρυκες τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Καί μετά ἀπό αὐτήν τήν προτροπή, ὁ ἱερέας, στέκει μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, καί τοῦ ἀπευθύνει τήν ὀπισθάμβωνο εὐχή, μέ τήν ὁποία τοῦ ζητᾶμε:

• Ἁγίασε τούς ἀγαπώντας τήν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου σου.

• Ἀνταπόδοσέ τους δόξα μέ τήν θεϊκή σου Δύναμη.

* * *

Εὐπρέπεια τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ θεία χάρη καί εὐλογία Του πού μᾶς τήν χαρίζει τόσο πλούσια στήν Λειτουργία.

Στόν οἶκο τοῦ Θεοῦ ἔχουμε τήν μέγιστη ἀποκάλυψη-φανέρωση τῆς Χάρης καί Δόξας Του, πού εἶναι ἡ Θεία Εὐχαριστία, τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Κάτι μεγαλύτερο, κάτι ἁγιώτερο δέν ὑπάρχει!

Παρακαλοῦμε, λοιπόν, τόν Θεό νά ἁγιάσει αὐτούς πού ἀγαποῦν τήν εὐπρέπεια τοῦ οἴκου Του. Προφανῶς, ὅσο περισσότερο τήν ἀγαποῦμε, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ὁ ἁγιασμός μας. Ἀλλά ἡ ἀγάπη μας γιά τήν Δόξα τοῦ Θεοῦ ἐκφράζεται στήν πράξη ἀπό τό πόσο εἴμαστε πρόθυμοι νά κοπιάσουμε γιά νά καθαρίσουμε τόν ἑαυτό μας «ἀπό παντός μολυσμοῦ-ἁμαρτίας σαρκός καί πνεύματος».

* * *

Περισσότερο ἀπό ὅλους τούς χριστιανούς δοξάσθηκαν οἱ ἅγιοι. Γιατί δέν λογάριαζαν κόπους καί «ἔξοδα» στόν ἀγώνα τους ἐναντίον τῶν παθῶν καί τῶν ἀδυναμιῶν τους. Γι᾿ αὐτό καί ἡ παράκληση «ἀνταπόδωσέ τους δόξα μέ τήν θεϊκή σου Δύναμη» ἐξαρτᾶται ἀπό τόν κόπο πού καταβάλλουμε στόν πνευματικό μας ἀγώνα.

Συνεπῶς, τό αἴτημά μας αὐτό, οὐσιαστικά, σημαίνει: ἀξίωσέ μας νά τρέχουμε ὅλο καί πιό πολύ στήν Ἐκκλησία σου (=οἶκο Σου). Γιατί μόνον ἔτσι θά μπορέσουμε νά ἀντισταθοῦμε στό ἁμαρτωλό φρόνημα τοῦ κόσμου. Καί τότε θά καταλάβουμε καλά, αὐτό πού ὁ Χριστός τονίζει: Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι μέσα σας. Ἄρα, εἶναι γεγονός τοῦ νῦν καί τοῦ ἀεί καί τῆς αἰωνιότητας.

Κουτσίδης Νίκων (Ἀρχιμανδρίτης)

.. Συνέχιζε να μελετάς το Ευαγγέλιο ως το τέλος της ζωής σου.

" O Επίσκοπος Ignatii Brianchaninov σε κάποιον που έμπαινε στο μοναστήρι ως δόκιμος, δίνει αυτές τις οδηγίες, που οπωσδήποτε εφαρμόζονται εξ ίσου και στους λαϊκούς:
Από την αρχή της εισόδου του στο μοναστήρι ο μοναχός θα πρέπει ν’ αφιερώνει κάθε δυνατή φροντίδα και προσοχή στην ανάγνωση του Ευαγγελίου. Θα πρέπει να μελετά το Ευαγγέλιο τόσο προσεκτικά, ώστε να είναι πάντοτε παρόν στη μνήμη του. Σε κάθε ηθική απόφαση που παίρνει, για κάθε πράξη, για κάθε σκέψη, θα πρέπει πάντα να έχει έτοιμη στη μνήμη του τη διδασκαλία του Ευαγγελίου... Συνέχιζε να μελετάς το Ευαγγέλιο ως το τέλος της ζωής σου. Ποτέ μη σταματάς. Μη σκεφτείς ότι το ξέρεις αρκετά, ακόμη κι αν το ξέρεις όλο απ’ έξω ".

Από το βιβλίο « Ορθόδοξος δρόμος » του Καλλίστου Γουέαρ Επισκόπου Διοκλείας. Εκδοτική Παραγωγή ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ

Όσιος Δανιήλ ο Θάσιος Saint Daniel, Monk, of the Island of Thasos (c. 843) 12/25 September

Αγιος Γεώργιος Βαλσαμιτης. Αμοργός. Γερόντισσα Ειρήνη.



Άγιος Γεώργιος ο Βαλσαμίτης!!!
Ένα πανέμορφο μοναστήρι και μια καταδεχτική γερόντισα !!!
Ο δρόμος ανηφορικός και δύσκολος ακόμη και για το αυτοκίνητο!!!




Κωνσταντινούπολη. Αναπαράσταση στα χρόνια της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας μας(Ρωμιοσύνης) Σε μία από τις εισόδους της Αγίας Σοφίας. Κοιτάξτε πως στέκονται όλοι ευλαβικά.

Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΑ ΕΙΡΗΝΗ ΖΕΙ ΜΌΝΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΟΡΓΌ.


Η Γερόντισσα Ειρήνη ζει μόνιμα στην Αμοργό. Μετακόμισε εδώ πριν 6 χρόνια από την Αθήνα όταν αντίκρυσε για πρώτη φορά το κλειστό Μοναστήρι του Άγιο Γιώργη του Βαλσαμίτη και κατάλαβε ότι αυτό ήταν η αποστολή της. Το Μοναστήρι ήταν κλειστό για 300 χρόνια κι η Γερόντισσα του έδωσε ζωή. Το Μοναστήρι είναι μικρό και η Γερόντισσα το έχει μετατρέψει σε επίγειο παράδεισο. Έχει φυτέψει πάνω από 30 δέντρα, συντηρεί πάνω από 20 γατούλες τις οποίες έχει στειρώσει κι εμβολιάσει. Αφού επισκεφτείς το Μοναστήρι, το οποίο κυριολεκτικά τρίζει από καθαριότητα, πηγαίνεις σε ένα πανέμορφο σαλονάκι και σε κερνάνε γλυκό και παγωμένο νεράκι. Εκεί θα βρεις πανέμορφες εικόνες τις οποίες η Γερόντισσα ζωγραφίζει. Με τα χρήματα αυτά συντηρεί τη Μονή.
Μου μίλησε για τον Θείο Έρωτα που την έφερε εδώ. Η Γερόντισσα είναι άνθρωπος της Δράσης. Σηκώνει τα μανίκια με την ανατολή του ηλίου και πάει για ύπνο το βράδυ. Όλη τη μέρα εργάζεται με μεράκι κι αγάπη για τη Μονή.
«Είναι άνθρωποι εκεί έξω με κατάθλιψη, που παίρνουν χαπάκια. Φέρτους μου εδώ και θα τους έχω από τις 6 το πρωί που ξυπνάω μέχρι τις 9 το βράδυ στη δράση. Δεν θα ξαναπάρουν ποτέ χαπάκια» είπε χαμογελώντας. «Έχει τόσα πανέμορφα μέρη η χώρα μας. Αν βοηθούσε καθένας μας με όποιον τρόπο θέλει και μπορεί η Ελλάδα μας θα ήταν ακόμη πιο όμορφη»
Φωτεινή, δραστήρια, ικανή, χαμογελαστή. Η Γερόντισσα είναι ένα μεγάλο παράδειγμα ζωής.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Intro to Big News Site on Russian Christianity - Not Just for Christians


Fr. Andrey Tkachev: Addicted to Your Smartphone?


ΜΩΥΣΕΩΣ ΩΔΗ.

Σημειοφόρος διήγησης κ. Αγγελικής Παπαμιχαήλ εκ Πατρών. 《Τα ράσα των αξιοφόρων Πέττα είναι θαυμαστά》


Μονή Κηπουραίων - Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 13/9/2013 - πάτερ Φωκάς -


Ο Μακαριστός Αρχιμανδρίτης π. Ιερόθεος Σουρβάνος "Τι μπορώ να σου κάνω, που σε κρατούν Αγγέλοι και δεν πατάς στην γη..." φώναζε στον π. Ιερόθεο γυναίκα με ακάθαρτο πνεύμα.



Ο Μακαριστός Αρχιμανδρίτης π. Ιερόθεος Σουρβάνος "Τι μπορώ να σου κάνω, που σε κρατούν Αγγέλοι και δεν πατάς στην γη..." φώναζε στον π. Ιερόθεο γυναίκα με ακάθαρτο πνεύμα. 

Ἡ ἁγάπη στὸν Χριστὸ καὶ στὴν πατρίδα. Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου.


3-11-2003 π.Νικόλαος Χατζηνικολάου "Γονείς απελευθερωμένοι απο την αγάπη μας".


Χωρίς υποσημειώσεις" Σχολιασμός γεγονότων, 1995-2015 Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιεροθέου


Ο Θεός υπάρχει. Τον βλέπεις όταν πεθάνουν Αυτα που νόμιζες θεούς.





Ο Θεός υπάρχει.
Τον βλέπεις 
όταν πεθάνουν 
Αυτα που νόμιζες θεούς

Film 1: Jesus Christus und Seine Kirche - Kirche in der Geschichte


Οι Πατέρες της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου ψάλλουν τα Αναστάσιμα Ευλογητάρια στον Πανάγιο Τάφο κατά την προσκυνηματική τους περιοδεία στην Αγία Γη


Mtskheta Aerial Footage


Ένας διαφορετικός γάμος τελέστηκε πριν λίγες ημέρες στην Γεωργία, αυτός της Μαριάμ Κεκούτια και του έλληνα Ιωάννη Γκίκα.


Ένας διαφορετικός γάμος τελέστηκε πριν λίγες ημέρες στην Γεωργία, αυτός της Μαριάμ Κεκούτια και του έλληνα Ιωάννη Γκίκα.
Το μυστήριο του γάμου τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό Σβετιτσχοβέλι, μετά από εντολή και ευλογία του Πατριάρχη Γεωργίας κ. Ηλία Β΄.
Επίσης ο Πατριάρχης Ηλίας ζήτησε το ζευγάρι να νυμφευτεί με βυζαντινά μαργαριταρένια στέφανα, τα οποία τους τα προσέφερε δώρο για τον γάμο τους.
«Αυτό που έγινε ήταν γραμμένο στον ουρανό! Μας θύμισε Βυζάντιο! Ένας πρίγκιπας της Ορθοδοξίας, παντρεύτηκε μια Πριγκίπισσα της Γεωργίας» – ανέφερε ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Γεωργίας μετά το πέρας του ιερού μυστηρίου.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Πατριάρχης παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του ζευγαριού, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι «με τον γάμο αυτόν ενώθηκαν δύο Εκκλησίες της Γεωργίας και της Ελλάδος.»
Ο Γιάννης είναι υιος του π. Αθανασίου της Πρεσβυτέρας Μαρίας Γκίκα, ο οποίος σπούδασε Αρχιτεκτονική με άριστα, ενώ συνέχισε με υποτροφία από το ίδρυμα Μποδοσάκη μεταπτυχιακές σπουδές στο Delft της Ολλανδίας και σήμερα ζει και εργάζεται στο Λονδίνο για την Βurohappold.

Η σύζυγος Μαριάμ Kekutiya, είναι αρχιτεκτόνισσα και κόρη επιφανούς οικογένειας του Κλημέντη και της Ίνγκας Kekutiya, μια οικογένεια που στηρίζει χρόνια τώρα το έργο του Πατριαρχείου Γεωργίας.


http://www.diakonima.gr/2017/09/23/enas-xechoristos-gamos-me-tin-evlogia-tou-patriarchi-georgias-ilia-v/

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΌΣ. Είδε Πνεύματι ότι η υπερηφανία είναι η πανώλεθρος εκείνη δύναμις, ήτις απομακρύνει τους ανθρώπους από του Θεού και εμβάλλει τον κόσμος εις αναριθμήτους δυστυχίας και θλίψεις.



Εγνώρισεν πλέον εκ πείρας ότι πεδίον των πνευματικών συγκρούσεων μετά του κακού, του κοσμικού κακού, τυγχάνει αυτή αύτη η καρδία του ανθρώπου. Είδε Πνεύματι ότι η υπερηφανία είναι η πανώλεθρος εκείνη δύναμις, ήτις απομακρύνει τους ανθρώπους από του Θεού και εμβάλλει τον κόσμος εις αναριθμήτους δυστυχίας και θλίψεις. Αύτη είναι η μάστιξ της ανθρωπότητος, το διαβολικόν εκείνο σπέρμα του θανάτου, όπερ βυθίζει όλην την γην εις το σκότος της απογνώσεως. Από του νυν ο πατήρ Σιλουανός, ο γίγας ούτος του πνεύματος, θα συγκεντρώση τας δυνάμεις αυτού εις τον αγώνα διά την απόκτησιν της ταπεινώσεως του Χριστού. Μεταφερόμενος πνεύματι εις την ζωήν των Πατέρων, κατενόησεν ότι η γνώσις της οδού προς την θείαν αιωνιότητα διαφυλάττεται πάντοτε εν τη εκκλησία και ότι τη ενεργεία του Αγίου Πνεύματος παραδίδεται ανά τους αιώνας από γενεάς εις γενεάν.

 ο Ηγούμενος της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος.

Το όνειρο μήνυμα.

Σκανδαλιζόμουν με την αδικία ενός κοντινού μου ανθρώπου,όσο σκανδαλιζόμουν τόσο έχανα σήμα με τον Χριστό,προσευχόμουν,"λίγη δροσιά Κύριε,έλεος.."είδα όνειρο το βράδυ,όλοι καθόμασταν χαρούμενοι σε μεγάλο τραπέζι,δίπλα μου ο ''άδικος'' να τρώει και να πίνει,εγώ δεν είχα πιάτο μπροστά μου,είχα ένα σημείωμα που έγραφε "Η ιδανική πόλη δεν βασίζετε σε νόμους,η ιδανική πόλη βασίζετε στην αγάπη"

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ.

Βιβλία και τεχνολογία.

ΤΗΝ ΕΥΧΉ ΤΟΥ ΓΈΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ.

Kursk Root Icon Visits Russia. The icon safely arrived (by helicopter!) to the Korennaya Pustyn’. The travels of the holy icon – the Protectress of the Russian Diaspora continues...

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.

Φωτογραφία Ι.Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους, Σεπτέμβριος 1933.
1) Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, 2) Μοναχός Κασσιανός  Κορεπάνοφ, 3) Ιεροδιάκονος Σωφρόνιος Σαχάρωφ, 4) Μοναχός Βασίλειος Κριβοσέϊν, 5) φοιτητής Ρωμανός Στρίζκοφ.

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΈΡΑ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΩΚΑ

 “Επαναλάβετε”.
Χρέος μας είναι να επαναλάβουμε την αφήγηση του θαυμαστού γεγονότος, ό,τι τα μάτια μας είδαν, τα χέρια μας άγγιξαν και τα αυτιά μας άκουσαν. Η Χάρις της Παναγίας μας της Δραπανιώτισσας με το θαύμα της ζητάει να γεμίσει όχι μόνο τη δική μας καρδιά, αλλά κι άλλων ανθρώπων που επιδιώκουν το έλεος του Θεού. Είναι σαν να ακούμε τον  Γέροντά μας από τα Ουράνια να υπαγορεύει: “Επαναλάβετε”!

“ Με όσα λεφτά έχεις, κάνε ψώνια, παιδί μου,
 και πήγαινέ τα στον π. Γεράσιμο να τα μοιράσει στους φτωχούς”.

“ Περάστε από το σπίτι, τώρα, χωρίς καθυστέρηση, έτσι όπως είσαστε,” μας είπε στο τηλέφωνο ο π. Γεράσιμος και όταν σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε εκεί, είδαμε έκπληκτοι το καθιστικό του γεμάτο σακούλες με ψώνια. Όλα κάτω στο πάτωμα, δεν μπορούσες να περπατήσεις. Ήταν κι άλλοι εκεί και ο π. Γεράσιμος συγκινημένος, δακρυσμένος, άρχισε να λέει:
 “Παιδιά μου, αυτό το θαύμα της Παναγίας μας ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Ήμουνα πολύ λυπημένος σήμερα, γιατί τα τρόφιμα στέρεψαν και μόλις μετά βίας έφτιαξα δύο κούτες για δύο οικογένειες. Και έλεγα αύριο είναι Κυριακή, να μην έχουν οι άνθρωποι λίγο κρέας, και δεν άργησε να έρθει μια κοπέλα με δύο κοτόπουλα. Αυτοί ήταν τώρα εντάξει. Κάποιοι άλλοι, όμως, που περίμενα να έχουν τακτοποιηθεί έμαθα ότι βρίσκονταν σε πολύ δύσκολη θέση. Τότε κτυπάει το κουδούνι μου και ακούω από κάτω ένα νέο να με φωνάζει. Ανεβαίνει πάνω κρατώντας σακούλες με ψώνια. Πάει κάτω και φέρνει κι άλλες, κι άλλες... Όλες αυτές που βλέπετε εδώ. Ήταν ένα νέο παιδί, μοντέρνο,  από το Ληξούρι, που μόνο μια φορά με είχε συναντήσει, στο Κορωνάτο.”
-- Τι είναι, παιδί μου όλα αυτά;
-- Πατέρα Γεράσιμε, φεύγαμε με την κοπέλα μου από το Αργοστόλι για να πάμε από τη γύρα στο Ληξούρι, όταν εκεί στην εκκλησία στο Δράπανο ακούω μια γυναικεία φωνή να μου λέει:
 “ Με όσα λεφτά έχεις, κάνε ψώνια, παιδί μου, και πήγαινέ τα στον π. Γεράσιμο να τα μοιράσει στους φτωχούς”.
 Αμέσως σταμάτησα, έστριψα το αυτοκίνητο και γύρισα πίσω. Η κοπέλα μου κατάπληκτη με ρώτησε γιατί και της εξήγησα. Και τώρα ρωτάω κι εσάς, αλήθεια, μοιράζεται πράγματα σε φτωχούς;
-- Ναι παιδάκι μου, μοιράζω ... και ευχαριστώ την Παναγία μας τη Δραπανιώτισσα, αλλά κι εσένα πάρα πολύ.
.......................................................
Αυτά, καλοί μας φίλοι... και επαναλαμβάνω δεν είμαστε μόνοι, ήταν κι άλλοι εκεί.
Και εμείς ευχαριστούμε το Θεό που είχαμε ένα γέροντα που ζούσε το θαύμα και το μοιραζόταν μαζί μας. Το πιστοποιούσαν εκείνα τα υγρά και φωτεινά του μάτια που μένουν αλησμόνητα.


Είναι άλλο πράγμα να πιστεύεις στον Θεό και άλλο πράγμα να γνωρίζεις τον Θεό. Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Σημειοφόρος διήγησης κ. Αγγελικής Παπαμιχαήλ εκ Πατρών. 《Ακόμα και η φωτογραφία των αξιοφόρων Πέττα από εφημερίδα τελεί θαυμάσια σημεία》


Σημειοφόρος διήγησης κ. Αγγελικής Παπαμιχαήλ εκ Πατρών. 《Ο κοιμηθείς π. Νικόλαος Πέττα μέσα από το φέρετρο ύψωνε το δεξί χέρι και μας ευλογούσε!》


Σημειοφόρος διήγησης κ. Αγγελικής Παπαμιχαήλ εκ Πατρών. 《Ο Ουρανός δείχνει επιβεβαίωση για την διάδοση των αξιοφόρων Πέττα》


Σημειοφόρος διήγησης κ. Αγγελικής Παπαμιχαήλ εκ Πατρών. 《Ο ιερός τάφος των αξιοφόρων Πέττα είναι θαυμαστός》


ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ ΔΙΗΓΗΣΗ Κ.ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΑΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΚ ΠΑΤΡΩΝ. TO ΛΑΔΙ ΤΗΣ ΚΑΝΤΗΛΑΣ ΤΩΝ ΑΞΙΟΦΟΡΩΝ ΠΕΤΤΑ ΑΜΕΣΑ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ "ΚΑΛΟΓΕΡΟ" ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΚΡΟ ΟΓΚΙΔΙΟ


ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ ΔΙΗΓΗΣΗ Κ.ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΑΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΚ ΠΑΤΡΩΝ. Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΟΦΟΡΩΝ ΠΕΤΤΑ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΤΙΜΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ


ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ ΔΙΗΓΗΣΗ Κ.ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΑΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΚ ΠΑΤΡΩΝ. Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΚ ΤΟΥ ΒΟΥΝΙΣΙΟΥ ΑΣΚΗΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΑΞΙΟΦΟΡΩΝ ΠΕΤΤΑ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ


ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ ΔΙΗΓΗΣΗ Κ.ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΚ ΠΑΤΡΩΝ. ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑΣ ΑΝΘΗΣ ΠΕΤΤΑ.


Η ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΜΑΣ ΕΞΆΡΤΗΣΗ.

ΟΡΦΑΝΙΑ Η ΧΩΡΙΣΜΟΣ.

Ancient Faith The transformational power of a Faith unchanged





In an age when many Christian denominations are trying to appear relevant and modern, I am finding that large numbers of people are drawn to the Ancient Faith by the beard and robe. I am constantly thanked for dressing as I do by people who appreciate symbols of faith in the midst of a secular world. Many Orthodox jurisdictions that previously wanted to blend in with their Catholic and Protestant neighbors by having our clergy put off the traditional "look" of Orthodoxy, are now rediscovering the wisdom of these traditions. Now that large numbers of the clean shaven, and modern attired, heterodox clergy have been discredited in the minds of the world, due to theological and moral lapses, is there any logical reason we Orthodox would really want to imitate them?



Like so many other Orthodox clergy, I can also attest to the fact that my beard, and my way of dress, are a great aid in keeping me, sinner that I am, constantly attuned to my vocation as a monk, and as a priest. It is hard to forget your high calling when you "dress for work" each and every hour of every day. Our appearance is a constant reminder that we, as priests, have been set apart as 
Guardians of the Mysteries, and Servants of the Most High.



From my personal observations, I have come to believe that Orthodoxy, if it is to thrive into the next century, must adhere to the ancient traditions and roots of the faith that have set her apart from the religions. The Church must proclaim the Good News of Christ in all its purity, so that the mystical and sacramental core of her very being be clearly seen by a world that so needs this ancient, unchanging faith. The world must see by our differences that Orthodoxy offers the transformational healing that comes through the life of Christ's Church. By clinging to her ancient, God inspired Tradition, the Church takes seriously the mystical and sacramental roots of her divinely founded self.



As we Orthodox look in amazement at the phenomenal resurrection of our Church following the fall of communism, what with the thousands of new churches being reopened, new ones built, and monasteries growing at a phenomenal rate, we will see that the twenty-first century could well be the Age of Orthodoxy. And for this to happen, we must put off everything that has brought down Western Christianity.



Accountability must be foremost in how we operate as religious institutions. Bishops and priests must be accountable to one another, transgressions against the Body of Christ must be rooted out, and the clergy (including our bishops) must serve others as humble servants of Christ, and as living icons of the Gospel message. Our co-suffering Saviour must be seen in how we serve, and in how we live, and in how we love. The transformational power of Orthodoxy must be allowed to change the world, as the "institutional" church is replaced with the gospel vision of the Church as Hospital of the Soul.
The Orthodox Church will thrive in the twenty-first century only if we commit to being the otherworldly people we are called to be, living in the world, but not being of the world. The Church will thrive, not because she adapts to modern styles of dress, and modern trends of moral and theological thought, but because of her willingness to serve the world in imitation of the holy fathers of the Church who have gone on before us, and who refused to conform to the styles and fashions of a world that has always been in need of the unchanging Faith that has the power to transform lives, and usher the human race into communion with the Most High God.
Love in Christ,


Abbot Tryphon


The Spiritual Life Bringing the spiritual life into our workplace





This blog was born out of an attempt on my part to help a young man begin his work day with a spiritual focus. I'd asked him to read the appointed Scripture readings for the Church's liturgical cycle at his desk before beginning his work day. The young man had his office manager tell him he was not permitted to bring a bible to the office because the company did not want religious symbols displayed at work, lest they cause offense to someone else. Never mind there was a Muslim woman who was allowed to wear her large head scarf and takes prayer breaks when the Islamic prayer times arrived.
I asked him if he was permitted to check his email during the day. Since this was permitted, I started copying the Epistle and Gospel readings for the day, and forwarding them on to him. Since that time 




I have greatly expanded my daily offering. When I turned to the blog format, it seemed appropriate to name the blog The Morning 
Offering, and it has been a labor of love every since.
Balancing our spiritual life within the workplace can be quite challenging. That said, it is a given that our day should begin with reciting the Morning Prayers, found in our Orthodox Prayer Book, before leaving home. If we commute to work by public transportation, we should get in the habit of reading books that are available in our parish bookstores. If we commute by ferry, as do many in the Puget Sound region, we can keep a book in our vehicle, allowing us to read while waiting on the dock, or crossing the Salish Sea by boat. We can use our coffee break to reread The Morning Offering, or a few chapters in our commuter book. And why not take our book along as our companion, when heading out to lunch?


We may also benefit from downloading the podcast programing from Ancient Faith Radio. Additionally, the continuous repetition of the "Jesus Prayer" can keep us centered in Christ, even while working in a busy, noisy office.


Implementing these simple ideas can make a huge difference in our workday by adding immeasurably to our own spiritual growth. There is simply no reason we should relegate to the weekend, our spiritual life.


With love in Christ,

Abbot Tryphon


"Young man, if you are not edified by my silence, how can you be edified by my words?"





 Α young monk, hoping to glean sage wisdom, visited a certain staretz who lived alone in a cave atop a mountain. Upon entering the tiny cave, the staretz made the sign of the cross over the young man, gestured for him to sit down, and then resumed his stance in silent prayer.

After many hours of sitting in silence, the young monk, antsy and desirous of spiritual discourse, boldly stated, "Holy Father, I made the difficult journey up this mountain to be with you and be edified with your spiritual knowledge, and yet you persist in silence."

To this the staretz responded, "Young man, if you are not edified by my silence, how can you be edified by my words?"


Fr. John

In a prayer rule.......



In a prayer rule, consistency is important. If ones rule is not  fulfilled regularly, it ceases to be a rule. It will resort to being a  type of spiritual hobby one practices on weekends, when you take up a prayer book because there is nothing better to do.


Fr. John

"Own only what you can carry with you; know language, know countries, know people. Let your memory be your travel bag." (Alexander Solzhenitsyn)




"Own only what you can carry with you; know language, know countries, know people. Let your memory be your travel bag." (Alexander Solzhenitsyn)

"That same day Jesus went out of the house and sat beside the sea." (St. Matthew 13:1)





"That same day Jesus went out of the house and sat beside the sea." (St. Matthew 13:1)
Just as Jesus took time to relax and enjoy a moment of tranquil serenity, so should we. Activity is good, but we also need time to rest, reflect, and regenerate ourselves. Sitting quietly and enjoying God's creation is a great way to "be still and know God" (Psalm 46:10).

Fr. John


Το δεξί χέρι του αγιου Σταφάνου του πρωτομαρτυρα!!!! Στον μοναστηρι του Αγίου Σεργίου! ΡΩΣΙΑ.

''ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται''.




Παρότι ο Κύριός μας απαρίθμησε τις πολλές δυσκολίες που θα βρουν όσοι τον ακολουθούν πιστά, στο τέλος δεν τους αφήνει χωρίς παρηγοριά. Δίνει νόημα στα βάσανά τους και δεν τους εγκαταλείπει στο σκοτάδι. Λέει ξεκάθαρα: ''ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται''. Ο Ίδιος έχει εν πολλοίς αποκαλύψει, ποιά ευλογία αναμένει όσους υπομείνουν μέχρι τέλους!



Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Cherepish Monastery - Bulgaria




Cherepish Monastery - The Dormition of the Mother of God is located in the gorge of the Iskar river, Bulgaria. It is created in XIV century and has turned into one of the pillars of the Christianity in Bulgaria and а keeper of the Bulgarian orthodox spirit. Being burned down several times during the Ottoman yoke and then each time built again it survived till our days.

ΤΑΜΕΙΟΝ ΑΓΑΠΗΣ....


Ευτυχώς που ο ΘΕΟΣ δεν βλέπει αλλά παραβλέπει .....



Ευτυχώς που ο ΘΕΟΣ  δεν βλέπει αλλά παραβλέπει ..... για να υπάρξει ετούτος ο κόσμος.

Κι εσύ παιδί μου παρέβλεψε τα σφάλματα του πλησίον για να υπάρχει ο κόσμος κι εσύ μέσα στον κόσμο .........