ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ- ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ- Ο ΠΑΤΕΡΑΣ Η ΝΥΦΗ ΚΑΙ Η ΠΕΘΕΡΑ.

Περί  οικογενειακής ζωής

 Πριν από οκτώ χρόνια ήρθε σε μένα κάποιος εμφανώς στενοχωρημένος. Τα μάτια του ήταν γεμάτα δάκρυα. «Τι συμβαίνει;», τον ρώτησα. O άνθρωπος αυτός είχε δύο γιους. O ένας απ' αυτούς, φοιτητής ιατρικής, είχε σταματήσει να πηγαίνει στις παραδόσεις των μαθημάτων της σχολής του τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν υπήρχε σπίθα χαράς μέσα του — είχε χάσει κάθε διάθεση ζωής. Το παιδί ήταν ολότελα μπερδεμένο. Του είπα να μην ανησυχεί και να αρχίσει να πηγαίνει τον γιο του για τρέξιμο στο βουνό Αβάλα, κοντά στο Βελιγράδι, κάθε μέρα, ειδικά μεσοβδόμαδα, που δεν έχει πολύ κόσμο. Το παιδί ήταν απλώς πολύ κουρασμένο και εξουθενωμένο από όλη την πίεση της σχολής του. 0 πατέρας ρώτησε αν έπρεπε να φέρει το παιδί σε μένα, αλλά του είπα ότι δεν ήταν απαραίτητο. Είπα ότι θα τα ξαναλέγαμε, όταν θα ερχόμουν στο Βελιγράδι.

Συναντηθήκαμε όντως κάποια μέρα, μπροστά στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Βελιγράδι, στο προάστιο του Μπάνοβο Μρντο. Το παιδί ήταν μια χαρά και δεν υπήρχε πάνω του ίχνος από την προηγούμενη κατάπτωση και απάθεια. Το κορμί του χρειαζόταν οξυγόνο, προκειμένου να τραφεί το μυαλό.

 Σήμερα το πρωί, μου ήρθε μια γυναίκα με το γιο της. Είχε ξαναέρθει στο παρελθόν, και παραπονιόταν συνεχώς για τη νύφη της. Της είπα: «Η νύφη σου είναι νέα. Δεν καταλαβαίνει ακόμα ότι πρέπει να αγαπά την πεθερά της σαν δική της μάνα. Εσύ όμως είσαι μεγαλύτερη και πρέπει να τα σκέφτεσαι όλα αυτά».

Είναι σχετικά συνηθισμένο σ' αυτό τον κόσμο να αντιπαθούν οι μανάδες τις νύφες τους, ακόμα κι όταν είναι πολύ καλές κοπέλες. Μια πεθερά ίσως να μην το δείχνει, αλλά συνήθως δεν είναι ικανοποιημένη με τη νύφη της. Και η νύφη δεν ξέρει ότι θα πρέπει να προσεύχεται να στείλει ο Κύριος άγγελο-καθοδηγό στα βήματα της πεθεράς της, και στην ίδια να δίνει δύναμη να αγαπά την πεθερά της. Αντιθέτως, αντιδρά στους λογισμούς της πεθεράς της κι έτσι ξεκινά ο πόλεμος.

Βλέπετε, κάθε πραγματικός πόλεμος ξεκινά πρώτα με λογισμούς. Αρχικώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν ο ένας τον άλλο' κατόπιν ξεκινούν να καταστρέφουν ο ένας τον άλλο. Εν πάση περιπτώσει, η φτωχή εκείνη γυναίκα δεν μπορούσε να καταλάβει τι προσπαθούσα να της πω. Έβλεπα πόσο πληγωμένη και στενοχωρημένη ήταν, οπότε έπρεπε να καθίσω μαζί της για αρκετή ώρα. Της είπα: «Κάνε μια προσπάθεια, αν μη τι άλλο. Όταν η νύφη σου σου συμπεριφέρεται άσχημα, ζήτα από τον Κύριο να της στείλει έναν άγγελο να την καθοδηγήσει, και ζήτησε Του επίσης να μη ξεχάσει κι εσένα. Ζήτα Του να πάρει από τους ώμους σου αυτό το βάρος, έτσι ώστε να μην έχεις αρνητικούς λογισμούς για τη νύφη σου και όχι μόνο για κείνη αλλά και για κάθε άνθρωπο που σε πρόσβαλε κάποτε. Προσευχήσου να σου δίνει δύναμη να αγαπάς τους πάντες. Και όταν οι σκέψεις σου γίνουν ήσυχες και ειρηνικές, θα δεις πώς θα αλλάξουν τα πράγματα γύρω σου. Θα αλλάξει επίσης και η νύφη σου. 

Το ξέρεις ότι στην πραγματικότητα της κάνεις κακό σωματικά, σαν να την χτυπούσες; Το κάνεις αυτό συνεχώς. Δεν χρειάζεται να το κάνεις σωματικά — αρκεί και μόνο που δεν αντέχεις τη σκέψη της. Όταν έτσι έχουν τα πράγματα, δεν υπάρχει ειρήνη στο σπιτικό σου. Κι ούτε κι ο γιος σου —ο άντρας της— είναι ειρηνευμένος. Προσπάθησε να την αγαπήσεις.

 Είναι δύσκολο, το ξέρω... Αλλά ξέρεις γιατί δεν τη συμπαθείς;», τη ρώτησα. «Όχι», μου απάντησε. «Λοιπόν, είναι επειδή σου πήρε μακριά τον γιο σου. Δεν είναι πια δικός σου όπως τον καιρό που ήταν μικρό παιδί. Είναι φυσικό για έναν άντρα να προσκολλάται στη γυναίκα του. Η μάνα θέλει ο γιος της να παντρευτεί και να είναι χαρούμενος μέσα στον γάμο του. Αλλά αυτή είναι που υποφέρει περισσότερο μετά τον γάμο. 

Τώρα ο γιος είναι προσανατολισμένος προς τη γυναίκα του. Δεν είναι πλέον τόσο προσηλωμένος προς τη μητέρα του. όσο ήταν παλιότερα. Να λοιπόν πότε ξεκινά ο πόλεμος των λογισμών. Μπορείς να πολεμάς σ' αυτό τον πόλεμο για πάντα αλλά στο τέλος θα χάσεις. Προσπάθησε να κάνεις αυτό που σου λέω και θα δεις πόσο γρήγορα θα αλλάξουν τα πράγματα».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Ο ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.

Ενδέχεται εύκολα να μετατρέψει κανείς τον παράδεισο σε κόλαση. Συνέβη κάτι ενδιαφέρον πριν από κάποια χρόνια. Μου ήρθε εδώ ένα παντρεμένο ζευγάρι. Ήταν προφανές ότι ο Θεός τούς είχε προικίσει με μεγάλη ομορφιά δεν είχα δει ποτέ μου πιο όμορφο ζευγάρι.

Ο καιρός ήταν κρύος και κάναμε τη Λειτουργία μας στο παρεκκλήσιο. Όταν η ακολουθία τελείωσε, θέλησαν να μου μιλήσουν. «Έχουμε κάποια προβλήματα», είπαν. Τους άκουσα. Είχαν παντρευτεί από έρωτα και είχαν ζήσει με ειρήνη και αρμονία για κάποια χρόνια. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι τους ήταν παραδείσια.

 Κατόπιν, πρόσφατα, άρχισαν να τσακώνονται για το παραμικρό' δεν υπήρχε πια ειρήνη στο σπίτι τους. Το χειρότερο ήταν ότι είχαν ένα μικρό γιο, έξι ετών. Το παιδί ήταν ο λόγος που είχαν έρθει σε μένα αρχικώς. Μου είπαν ότι το παιδί είχε ολότελα αποξενωθεί από αυτούς και δεν ήθελε καν να τους μιλήσει. Ήθελε να είναι μόνο με τον παππού και τη γιαγιά του. «Του αγοράζουμε ότι μας ζητήσει, αλλά είναι πάντοτε σιωπηλό. Του αγοράζουμε παιχνίδια, ρούχα και γλυκίσματα, κι εκείνος τα γραπώνει απλώς από τα χέρια μας, τα ξεσκίζει ή τα κλωτσάει. Κι έπειτα πηγαίνει στον παππού και τη γιαγιά του και μας αφήνει μόνους. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Κατά τα άλλα είναι ένα υγιές και φυσιολογικό παιδί.

Αποστρέφεται οτιδήποτε έχει να κάνει με μας, τον πατέρα και τη μητέρα του. Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;». Τους είπα ότι προφανώς το παιδί δεν ήθελε τέτοιους γονείς. Αναζητούσε διαρκώς τη μαμάκα και τον μπαμπάκα του, αλλά εκείνοι δεν ήταν ποτέ εκεί. «Παλιά ήσασταν ευτυχισμένοι επειδή είχατε την ευλογία των γονιών σας», τους είπα. «Οι γονείς σας δεν είχαν τίποτα ενάντια στην ένωση σας' αντιθέτως είχαν κανονίσει τον γάμο σας πριν καν εσείς δείτε ο ένας τον άλλο.

Είχατε λοιπόν την ευλογία των γονιών σας, παντρευτήκατε από έρωτα και υπήρχε ειρήνη στην ένωση σας. Το σπιτικό σας ήταν σαν τον παράδεισο. Τώρα όλα στράβωσαν, εξαιτίας των λογισμών σας. Μέχρι πρόσφατα ήσασταν ευχαριστημένοι με ότι είχατε. Δεν φαντασιωνόσασταν άλλα. Τώρα όμως εσύ κοιτάζεις άλλες γυναίκες με λαγνεία και δίνεις την καρδιά σου σ' αυτές τις γυναίκες.

Η γυναίκα σου κοιτάζει άλλους άντρες και τους δίνει την καρδιά της. Συνευρίσκεστε μεν σαρκικά, αλλά όχι πνευματικά. 0 νους σας περιπλανιέται σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Ευτυχώς —δόξα τω Θεώ!— δεν έχετε διαβεί τα όρια των συζυγικών σας όρκων. Το παιδί σας τα αισθάνεται όλα αυτά και δεν θέλει τέτοιους γονείς, διότι όχι μόνο ξεστρατίσατε ο ένας από τον άλλο, αλλά αποξενώσατε τον εαυτό σας κι από το ίδιο σας το παιδί. Εσείς δημιουργήσατε την κόλαση μέσα στο σπιτικό σας με τους λογισμούς σας... Είναι πολύ οδυνηρό να έχει κανείς μητέρα και πατέρα κι εντούτοις να μην τους έχει. Επιστρέψτε ο ένας στον άλλο», τους είπα. «και γίνετε όπως ήσασταν. Κι όλα θα φτιάξουν και πάλι».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Από την αιχμαλωσία στο φως .Αρχιμανδρίτου Ιωάννου (Κόγκαν). ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ .

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧ. Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΟΓΚΑΝ " ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ" Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΩΜΑ ΤΣΟΝΑΚΑ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΩΜΑ ΤΣΟΝΑΚΑ.

Ό μακαριστής μνήμης π. Θωμάς Τσονάκας έγεννήθη εις την κοινότητα «Μηλιά» της ορεινής Ναυπακτίας, την 6ην Οκτωβρίου 1921 ημέρα της μνήμης του Άγ. Αποστόλου Θωμά. Οι γονείς του, Λάμπρος και Παναγιώτα, απέκτησαν 13 τέκνα, εκ των οποίων το έκτον ήτο ό π. Θωμάς.

Τα πρώτα 10 έτη διήλθε μετά της οικογενείας του διδασκόμενος την προς τον Θεό πίστη και τα χρηστά ήθη παρά των ευσεβών γονέων του.

Μνημειώδης υπήρξε ή ελεημοσύνη και ή φιλοξενία των γονέων του και μάλιστα κατά την δύσκολο εκείνην  περίοδο.

Σημαντική διά την καλή ανατροφή του υπήρξε ή παρουσία της έκ πατρός γιαγιάς του Ασημίνας καθώς και ή καθοριστική συμβολή της νονάς του Αθηνάς.

Εις ηλικία 10 ετών μετέβη εις Πάτρας και ανέλαβε εργασία εις κηροποιών όπου ήργάζετο ήδη ό μεγαλύτερος αδελφός του Λεωνίδας.

Εις Πάτρας παρέμεινεν έως της στρατεύσεώς του εργαζόμενος εις διαφόρους εργασίας και κυρίως ως αρτοποιός έως τέλους της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.

Ή σχολική του κατάρτισης έφθασε μέχρι της τετάρτης Δημοτικού την οποίαν τελείωσε εις το Δημοτικό Σχολείο της «Μηλιάς».

Έστρατεύθη εις τα δύσκολα έτη της γερμανικής κατοχής, άλλ' ευρέθη εις το μέτωπο του πολέμου κατά των συμμοριτοπόλεμο. Ύπηρέτησεν ως διαβιβαστής συμμετέχων εις τάς πολεμικάς επιχειρήσεις τού Γράμμου διαφυλαχθείς χάριτι Θεού, άβλαβης και απελύθη έκ τού στρατοπέδου Κονίτσης.

Επέστρεψεν εις Πάτρας και λαβών τας εύχάς των γονέων του και τού πνευματικού του πατρός, Γερβασίου Παρασκευοπούλου ένυμφεύθη την Διονυσία Άγαλιώτου το έτος 1952 μετά της οποίας απέκτησε τρία τέκνα, την Μαρίνα, τον Λάμπρο και τον Ιωάννη.

Έκτος τού πνευματικού του πατρός Γερβασίου αναφερόταν μετά σεβασμού και αγάπης εις την μνήμην δύο ακόμη πνευματικών του διδασκάλων και οδηγών τού Χαραλάμπους Καντρή έκ Πατρών και τού Ιωάννου Σπυροπούλου εξ Αθηνών.

Από της ηλικίας των 17 ετών έπεδόθη μετά ζήλου εις την μελέτη των Ιερών γραφών και την εφαρμογή των θείων εντολών. Σκοπός της ζωής του ήτο ή αγάπη τού Θεού.

Απέφευγε κάθε λόγο και πράξη τα οποία θα έγίνοντο αφορμή να λυπηθεί ό Θεός. Ήτο πολύ φιλακόλουθος. Αρίστευσε εις την κατά Θεόν ανατροφή των τέκνων του. Ή προσφορά προς τον πλησίον με κάθε μέσον, υπήρξε μεγίστη και κυρίως διά τού θείου Λόγου, τον όποιον μετά ζήλου υπηρέτησε καθ' όλη του την ζωή.

Από το έτος 1960 διοργάνωνε κατ' οίκον κατηχήσεις γνωστάς ως πνευματικούς κύκλους, όπου καθημερινώς δίδασκε τον θείο λόγο.

Τα καλοκαίρια διοργάνωνε εκδρομές, τα Σαββατοκύριακα εις πολλά μέρη της Ελλάδος, με επισκέψεις εις Ί. Μονές και ιστορικές περιοχές της χώρας μας. συνδυάζων το τερπνόν μετά τού ωφελίμου.

Το έτος 1975. μετά την συνταξιοδότησή του ίδρυσε τον Σύλλογο «Φίλοι τού Αγίου Όρους» και παρέμεινε πρόεδρος αυτού μέχρι τέλους της ζωής του.

Προσέφερε το μεγαλύτερο πνευματικόν του έργον μέσω τού Συλλόγου αυτού, συνεργαζόμενος με όλους σχεδόν τούς πνευματικούς ανθρώπους της Πατραϊκής κοινωνίας.

Όλίγον πριν της μακαριστής του εκδημίας. διά της συμφώνου γνώμης της συζύγου του Διονυσίας  έκάρη Μοναχός. Εις την πόλιν των Πατρών παραμένει ή μνήμη τού λαϊκού κ. Θωμά Τσονάκα διότι με αυτήν την ιδιότητα προσέφερε το πλούσιον και πολυειδές πνευματικόν του έργο μεταξύ τού όποιου και αρκετό συγγραφικό.

Κυκλοφορούν ήδη οκτώ βιβλία του τα οποία εξέδωσε ό ίδιος, πλέον των δέκα δέ υπάρχουν εισέτι ανέκδοτα, περί των οποίων γίνεται προσπάθεια εκ μέρους των τέκνων του διά την έκδοση των. Επίσης άφησε περίπου 200 μαγνητοφωνημένες ομιλίας διαφόρων θεμάτων, από τας κατ' οίκον κατηχήσεις και από την αίθουσα τού Συλλόγου «Φίλοι τού Αγίου Όρους».

Ή προς Κύριον πρεσβεία τού μακαριστού π. Θωμά. ως και το πλήθος των ευχών του, ας συνοδεύουν όσους διατηρούν την μνήμην του και είχαν την ευκαιρία της μετ' αυτού φιλίας. Εϊη ή μνήμη του αιωνία. Αμήν.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ .

ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ. ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΣΤΟ ΘΕΟ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ.

ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΙΛΟΥΑΝΟ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ .

Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΜΑΣ.

 ΥΠΟ της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας εξεδόθη ή ακόλουθος ανακοίνωσης. ή οποία άφορα την απουσία της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της Χώρας από την θεία Λειτουργία κατά τας Κυριακάς και κατά τας μεγάλος έορτάς εις αντίθεσιν με τους πολιτικούς άλλων εποχών, οι όποιοι έκκλησιάζοντο τακτικώς, ενώ οι Μακεδονομάχοι μας με πρώτον και καλύτερον τον Παύλο Μελά, μεταλάμβανε τακτικότατα. Ή ανακοίνωσης έχει ως ακολούθως:

«Ακούμε συχνά για τις συναντήσεις, πού έχουν οι κυβερνητικοί και οι υπουργοί και λοιποί την Κυριακή το πρωί. Κλείνουν δηλαδή συναντήσεις και ταξίδια εν ώρα Θείας Λειτουργίας. Αλήθεια, δεν υπάρχει άλλη ώρα; Δεν είναι βαπτισμένοι οι άνθρωποι αυτοί δέ θα πάνε ποτέ εκκλησία; Μόνο επίσημα στις δοξολογίες η στο Άγιο Όρος και στην Παναγία της Τήνου θα εμφανίζονται και σύμφωνα πάντα με ένα πρωτόκολλο, μετά τη Λειτουργία-Σαν ψυχές δεν αισθάνονται την ανάγκη και μάλιστα μέσα σε τόσα προβλήματα να καταφύγουν στον Θεό; Λέει το πρωτόκολλο ότι δεν πρέπει να εκκλησιάζεται ό πρωθυπουργός και ότι πρέπει να πηγαίνει πάντοτε με όλο τον αστυνομικό μηχανισμό; Έρχονται πάντοτε συνοδευόμενοι - φυλασσόμενοι και ούτε αντίδωρο παίρνουν.

Όμως στο Μέτωπο της Β. Ηπείρου το 1940 μέσα στον ορυμαγδό του βομβαρδισμού υπαίθρια εκκλησιάζονταν όλοι. Ό Καποδίστριας πήγαινε κάθε Κυριακή πρώτος στον Όρθρο μέχρι πού βρέθηκαν οι ανεγκέφαλοι βαλτοί και τον δολοφόνησαν. Οι αγωνιστές του 1821 όταν δεν είχαν μάχες, ξημεροβραδιάζονταν στα μοναστήρια με προσευχές και εξομολογήσεις. Ό Κανάρης είχε ό ίδιος Εκκλησία δίπλα στο σπίτι του, όπου και έψελνε. Οι Μακεδονομάχοι με πρώτο και καλύτερο τον Π. Μελά εκκλησιάζονταν και κοινωνούσαν. Τα εκστρατευτικά μας σώματα είχαν πάντοτε τον στρατιωτικό τους ιερέα. 

Τί δηλαδή, πάνω από την Θ. Λειτουργία και την αθάνατη ψυχή είναι οι δουλειές μας και τα Υπουργεία μας; Πάνω από την ορθόδοξη χριστιανική μας ταυτότητα είναι ή πολιτική και κομματική ιδιότητα;

Και όχι μόνο αυτό. Ή απαράδεκτη αύτη συνηθεια έχει περάσει και στο λαό. Φροντιστήρια, προπονήσεις, συναντήσεις, σεμινάρια, εξετάσεις, όλα εις βάρος του εκκλησιασμού. Τα παιδιά εκκλησιάζονται, όταν και αν, στην εορτές των Τριών Ιεραρχών και λίγο πριν από τις Πανελλήνιες. Έτσι όμως δεν πάμε μπροστά. Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται και τίποτε δεν ευλογείται.

Μάλιστα φτάσαμε στο σημείο λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν έχουν Μ. Πέμπτη ή Πάσχα οι καθολικοί, να κάνουν αργία εκείνοι, όντως στις χώρες τους να μη γίνεται τίποτε εκείνες τί μέρες, και όταν εμείς έχουμε τις δικές μας μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας μας, τότε να χουμε και Γιούρο γκρουπ και ποδοσφαιρικές συναντήσεις και να μη μπορούμε να μεταθέσουμε τίποτε.

Τι ωραίο θα ήταν, οι χριστιανοί ορθόδοξο άρχοντες, όχι εθιμοτυπικά, αλλά πραγματικά κα ουσιαστικά, όσοι θέλουν, να εκκλησιάζονται με τις οικογένειες τους. Έκτος αν δεν θέλουν. Αλλά αυτό να μάς το πούνε προεκλογικά. Παλιά στα ανάκτορα υπήρχε ναός και ιερέας. Τώρα ας κάνουν στη Βουλή ένα Ί. Ναό ή στο Μαξίμου

 και εκεί επιτόπου να εκκλησιάζονται. Να γίνεται θ. Λειτουργία και με ασφάλεια κάθε Κυριακή. Έκτος κι αν προσκυνάνε άλλου στα σκοτάδια και τα μεσάνυχτα... Δεν έχουν αφήσει τζαμί και συναγωγή, όπου πάνε, κι εδώ στην Πατρίδα; Καλά δεν μιλάμε για τούς απροσκύνητους στο Σταυρό του Χριστού μας ή τούς μουσουλμάνους βουλευτές... Τούς αγαπάμε και τούς συμπονάμε κι αυτούς, αλλά δεν θα καθορίσουν αυτοί τις πνευματικές συντεταγμένες του εθνικού μας βίου.

Δεν είναι λοιπόν όλα κομματικά και διπλωματικά, υπάρχουν και ψυχές πού έχουν κι αυτές δικαιώματα σωτηρίας και αιώνιας ζωής. Αλήθεια, γιατί μια ολόκληρη εκκλησία, το εκκλησίασμα δηλαδή, κλήρος και λαός, να περιμένει στις Εθνικές Επετείους τα τύμπανα άτι έξω να βαρέσουν, πότε θα 'ρθει ό υπουργός και ό πρόεδρος και οι άλλοι, και στις επαρχίες μάλιστα να περιμένουν στα γραφεία και τα αυτοκίνητα τους, πότε θα πάει 10:00 ή ώρα για να εμφανισθούν οι "βασιλιάδες", μπροστά στα έκπληκτα και περίεργα μάτια των αφελών συνήθως εκκλησιαζομένων και τότε να αρχίσει ή δοξολογία; Να έρθουν όλοι στην ώρα τους! Κι αυτοί στο λαό του Θεού ανήκουν. Προηγουμένως γίνεται Θεία Λειτουργία. Ή Εκκλησία θα τούς βάλει μπροστά, όπως και τώρα γίνεται, σεβόμενη τη λαϊκή ετυμηγορία, που τούς εξέλεξε, αλλά όχι να συμβαίνει κι αυτό το σημερινό χάλι.

Και δεν χρειάζεται έξω από την Εκκλησία ή Φιλαρμονική να προαναγγέλλει και να παιανίζει για τον καθένα επίσημο, λες και κάνει κάτι σπουδαίο πού εκκλησιάζεται. Καθήκον του είναι. Ούτε τα χειροκροτήματα στην κατάθεση στεφάνων χρειάζονται. Τί ανοησίες είναι αυτές; Μετά δακρύων έπρεπε να στεφανώνουμε τούς ήρωες μας.

Αυτό το πρωτόκολλο πρέπει να σπάσει. Γιατί όλα και εδώ πληρώνονται. Να μη στενοχωριούνται μετά πού δεν τούς κοιτάνε τα ελληνόπουλα στην Παρέλαση ή τούς μουντζώνουν ή πού δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στο δρόμο ασυνόδευτοι και αφύλακτοι. Ό σεβασμός και ή τιμή εμπνέονται και υπαγορεύονται από τη ζωή και δεν επιβάλλονται από πρωτόκολλα.

Το καλύτερο παράδειγμα για το λαό θα ήταν ό εκκλησιασμός των αρχόντων, αλλά και για τούς ίδιους θα ήταν ωφέλιμο. Θα δίσταζαν μετά να διαπράττουν εγκλήματα και αδικίες. Θα είχαν τη χάρη και την ειρήνη του Θεού. Ή συμμετοχή τους στην Εκκλησία από τη μία μεριά και μία αντίθετη ζωή από την άλλη, θα έφερνε σαν αποτέλεσμα την κατακραυγή του λαού, οπότε και αυτοί θα ήταν πιο συγκρατημένοι. Τώρα υπάρχει ασυδοσία, αναισθησία, έλλειψη έλεγχου και το στίγμα της πολιτικής ζωής το δίνει συνήθως ό άθεος κομματισμός των άνεκκλησίαστων πολιτικών και δημοσιογράφων. Κρίμα!

Κρίμα να καταστρέφεται μία μακραίωνη παράδοση ευσέβειας του λαού μας, η όποια ως πρακτική υπήρχε και προ Χριστού με την συμμετοχή στις μεγάλες εορτές των Αθηναίων και των άλλων πόλεων πρώτων και καλύτερων των αρχόντων... Ας αφήσουμε την πάγια συνήθεια στη Βυζαντινή μας παράδοση να "ψάλλει δεξιά ό βασιλιάς, ζερβά ό Πατριάρχης...". Τουλάχιστον ας εκκλησιάζονται ταπεινά οι άρχοντεςμας και όχι εθιμοτυπικά η ψηφοθηρικά. Διότιαυτό καταντά τελικά βεβήλωση της θείας Λειτουργίας, του εκκλησιαστικού σώματος, της παράδοσης μας και της ψυχής μας».         

Χρήστος Γιανναράς - Εκχριστιανισμός Ελληνισμού.

Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

Ο καθηγητής Αντώνης Καλδέλλης παρουσιάζει τις αυθεντικές και τόσο αγνοημένες πτυχές της αθηναικής ιστορίας επί βυζαντινων χρόνων. Όταν ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία, η Ακρόπολη έγινε ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα στην αυτοκρατορική επικράτεια. Ίσως φαίνεται παράδοξο, όμως η αλήθεια είναι ότι ο Παρθενώνας ήταν πιο σημαντικός ως χριστιανική εκκλησία απ΄όσο υπήρξε ως ναός στην αρχαιότητα [γίνεται σύγκριση των αναφορών στον Παρθενώνα σε πηγές στους προχριστιανικούς και χριστιανικούς χρόνους]. Η βυζαντινή περίοδος ήταν η εποχή της πραγματικής του δόξας.

Kυκλοφόρησε στα ελληνικά ένα από τα σπουδαία έργα του βυζαντινολόγου, στο πανεπιστήμιο της Πολιτείας του Οχάιο, Α. Καλδέλλη....[The Christian Parthenon: Classicism and Pilgrimage in Byzantine Athens, Cambridge University Press, 2009].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ- ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΣΤΑ ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

http://apantaortodoxias.radio12345.com/

Μανταμάδος. Πανηγύρι Ταξιάρχη 2013 (φωτογραφίες)

Και φέτος εκατοντάδες πιστοί από τη Μυτιλήνη  και από τα χωριά της Λέσβου  ξεκίνησαν με τα πόδια με προορισμό τον Μανταμάδο για να εκπληρώσουν το τάμα τους στον Ταξιάρχη. Πραγματική λαοθάλασσα  για άλλη μια χρονιά στο πανηγύρι του Ταξιάρχη.  Μεγάλος και ο αριθμός των επισκεπτών  εκτός Λέσβου που ήρθαν στο νησί μας για να εκπληρώσουν το τάμα τους. 

Το πανηγύρι του Ταξιάρχη γίνεται την Κυριακή των Μυροφόρων (14 μέρες μετά το Πάσχα)και η μεγάλη θρησκευτική λαμπρότητα προσελκύει πλήθος πιστών.

READ MORE..................

http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/koinonia/mantamados-panigyri-taxiarhi-2013-fotografies