Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΗΜΕΡΙΔΑΣ( μέ θέμα Κοινωνία χωρίς μετρητά. Προοπτική ἤ ἐφιάλτης;)


Δημήτρης Χιωτακάκος: «Διμερής προβληματισμός: Τεχνολογική και προσχηματική κατάχρηση»,


Αριστοτέλης Κατράνης: «Απαγόρευση χρήσης των μετρητών χρημάτων: Οι νομικές πτυχές μιας μεγάλης απειλής για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα.


- Στάθης Αδαμόπουλος: «Η νέα τεχνολογία θέλει να αλλάξει τον τρόπο που πληρώνουμε για το καθετί, αλλά με ποιό κόστος; Επιπτώσεις της αχρήματης κοινωνίας στο άτομο, στην κοινωνία, στη δημοκρατία.»,


- Νότης Μαριάς, Ευρωβουλευτής: «Αριθμοποίηση του προσώπου και Ευρωπαϊκή Ένωση»,

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΧΡΗΜΑΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΣ ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΘΕΟΣΔΟΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΠΡΟΣΩΠΙΑΣ ΜΑΣ.

Τήν Κυριακή 28/6/15 ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας (Σ.Ε.Φ.) καί στήν αἴθουσα Μελίνα Μερκούρη, ὀργάνωσε Ἡμερίδα μέ θέμα Κοινωνία χωρίς μετρητά. Προοπτική ἤ ἐφιάλτης;

Πρόκειται γιά τήν πραγμάτευση τοῦ καυτοῦ θέματος τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, πού κάθε τόσο προβάλλει ἀπό ὅλες τίς κυβερνήσεις ὡς ἀνάγκη γιά καλλίτερη ἐξυπηρέτηση τοῦ πολίτη καί καταπολέμηση τῆς φοροδιαφυγῆς.




ΙΕΡΑ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΜΗΤΡ ΣΕΒ Κ Κ ΙΕΡΕΜΙΑ ΦΟΥΝΤΑ


Σταλάγματα από τα κεραμίδια· Ιερομόναχου Αντώνιου Ρωμαίου



Όσιος Ιωακείμ ο νέος ο θεοφόρος


Εορτάζει στις 3 Ιουλίου εκάστου έτους.





Βιογραφία
Ο Όσιος Ιωακείμ γεννήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ. (ή σύμφωνα με άλλες πηγές στα τέλη του 16ου αιώνα μ.Χ), στο χωριό Σκιαδά που βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ερύμανθος, στη περιοχή της σημερινής Τριταίας, της επαρχίας των Παλαιών Πατρών (Αχαΐα).

Σε νεαρή ηλικία και παρά τη θέληση του, αρραβωνιάστηκε μια ευσεβή νέα, που καταγόταν από το ίδιο χωριό.
Ο Ιωακείμ όμως, φλεγόμενος του πόθου της μοναχικής ζωής, εγκατέλειψε γονείς και αρραβωνιαστικιά και έγινε μοναχός στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής, που βρίσκεται πάνω από το χωριό Δίβρη του νομού Ηλείας.Στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής ο Άγιος έφθασε σε μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητας, ώστε κρίθηκε άξιος από τον Ηγούμενο της Μονής για να λάβει το μέγα αξίωμα της Ιεροσύνης. Ζώντας έτσι ταπεινά μέσα στην αδελφότητα, μετά την κοίμηση του Καθηγούμενου της Μονής, εκλέγεται Ηγούμενος.

Εν συνεχεία πήγε στη Μονή των Νοτενών, που βρίσκεται κοντά στη γενέτειρά του και τιμάται απ’ ονόματι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και έγινε Καθηγούμενος της. Δεν παρήλθαν, όμως, πολλά χρόνια και, φλεγόμενος από τον πόθο της ησυχίας, παραιτήθηκε από το αξίωμα του ηγουμένου, και αποσύρθηκε σε κάποιο σπήλαιο, που υπήρχε κοντά στο Μοναστήρι.

Στο μικρό εκείνο σπήλαιο, ο όσιος επιδόθηκε σε σκληρή άσκηση, με διαρκείς προσευχές, νηστείες και αγρυπνίες, υπομένοντας κάθε σκληραγωγία και στενοχώρια της ασκητικής πολιτείας, προκειμένου να καθαρίσει τον εαυτό του από τα πάθη και να γίνει εύχρηστο σκεύος του Αγίου Πνεύματος. Η τροφή του ήταν χυλός αλεύρου βρασμένου με μέλι, ή άγρια χόρτα βρασμένα.

Οι μεγάλοι του πνευματικοί αγώνες ήταν κρυφοί, γιατί φοβόταν ότι «η φανερή αρετή χάνεται, καθώς ο θησαυρός ο φανερός κλέπτεται». Έτσι όλες τις νύκτες κοιμόταν όρθιος, κρεμασμένος με σχοινιά από τις μασχάλες του, έχοντας εμπρός του ένα Τετραευάγγελο ανοικτό.

Αν και όταν εντελώς αγράμματος, εν τούτοις τόσο πολύ κατανοούσε την Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των θείων Πατέρων, ώστε και ο τότε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών, Παρθένιος Ε' (1750-56 και 1759-70 μ.Χ.), ο οποίος ήταν πολύ πεπαιδευμένος στην ελληνική σοφία, καταδεχόταν να πηγαίνει σ’ αυτόν και να τον συμβουλεύεται.

Έτσι, λοιπόν, ζούσε και αγωνιζόταν όλες τις ημέρες της ζωής του ο όσιος Ιωακείμ, έως ότου έφθασε «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Εφ. δ΄ 13), περί τα μέσα του 18ου αιώνα μ.Χ. Τότε, καταλαβαίνοντας την ώρα της εκδημίας του, κάλεσε τους πατέρες της Μονής και τους νουθέτησε πως να πολιτεύωνται και να ζουν εν ειρήνη, κατά το μοναχικό τους πολίτευμα. Έπειτα, αφού έκαμε το σημείο του Σταυρού, είπε: «Εἰς χεῖράς σου, Χριστέ, παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου», και έτσι απέπνευσε. Ενταφιάσθηκε ευλαβώς στον νάρθηκα του Ιερού ναού, στο μοναστήρι.

Τρία χρόνια μετά την κοίμηση του οσίου (ή σύμφωνα με άλλες πηγές δέκα χρόνια μετά), ο ανωτέρω Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών θέλησε να κάνει την ανακομιδή των Λειψάνων του. Ένας, όμως, από εκείνους που έσκαβαν, τραβώντας απρόσεκτα, έβγαλε κομμένο από τους ώμους το δεξιό χέρι του Οσίου με όλο το κρέας και το δέρμα του. Τότε εξεπλάγησαν όλοι και άρχισαν προσεκτικά να βγάζουν με τα δάκτυλα το χώμα από τον τάφο, έως ότου το υπόλοιπο σώμα του αγίου βγήκε όλο ακέραιο, πλήρες ευωδίας, και κατά κάποιον τρόπον στάθηκε όρθιο, όπως εκείνο του αγίου Σπυρίδωνος.

Τότε η φήμη του Ιερού Λειψάνου διαδόθηκε παντού και πολλοί χριστιανοί έτρεχαν σ’ αυτό, άλλοι μεν χάριν προσκυνήσεως, άλλοι δε για να ιατρεύσουν τα πάθη τους, και αμέσως λάμβαναν την θεραπεία τους. Και όχι μόνον οι χριστιανοί, αλλά και πολλοί τούρκοι πήγαιναν, και θεραπεύονταν από τον Άγιο.

Μετά από λίγα χρόνια, κατά την μεγάλη επιδρομή των Τουρκαλβανών στον Μωρέα, μετά την αποτυχημένη εξέγερση των Ορλωφικών (1770 μ.Χ.), «κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος», το ιερό Λείψανο διαλύθηκε και η Αγία Κάρα του Οσίου κλάπηκε μαζί με άλλα πολύτιμα αντικείμενα της Μονής.


Σήμερα στην Ιερά Μονή των Νοτενών σώζονται λίγα Λείψανα από το ιερό σκήνος του οσίου Ιωακείμ του Νέου, που ευωδιάζουν και κάνουν διάφορες θεραπείες στους πιστούς, ενώ εμπρός από το σπήλαιο, στο οποίο ασκήτευε, έχει οικοδομηθεί εκκλησία επ’ ονόματί του, όπου και η μνήμη τιμάται με λαμπρότητα στις 3 Ιουλίου.

Η ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΕΥΠΡΑΞΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.







Άλλο ένα θαυμαστό περιστατικό πού καταδεικνύει το ανωτέρω:


Εκείνο τον καιρόν είχε αρχίσει να λειτουργεί ό ραδιοφωνικός σταθμός της Πειραϊκής εκκλησίας. Επειδή ή Γερόντισσα δεν μπορούσε λόγω γήρατος και κυρίως λόγω των μεγάλων προβλημάτων υγείας της να πάει στην Εκκλησία, της προτείναμε να ακούει τη Θεία Λειτουργία από το ραδιόφωνο.
- Εγώ μάς λέει, δεν ξέρω από αυτά. Βάλτε μου το κουμπί στο σταθμό- δεν θα το μετακινήσω καθόλου και την ώρα πού μου είπατε θα το ανοίγω. Έτσι και κάναμε.


Μία ημέρα λοιπόν μου λέει. Ξέρεις παιδί μου στη Λειτουργία κάνει κήρυγμα ένας παπάς πω-πω πολύ μού άρεσε. Ποιος είναι αυτός δεν ξέρω.
Έ! ποιος θα είναι Γερόντισσα; Ό επίσκοπος τού Πειραιά θα είναι, ό Καλλίνικος, είπα εγώ.


Αχ μού λέει πολύ θα ήθελα να τον γνωρίσω, αλλά πώς. Εγώ δεν μπορώ να πάω πουθενά. Έ καλά θα δούμε Γερόντισσα της είπα. Μού λέει έχει πνεύμα ταπεινό, πω- πω πολύ σπουδαίος είναι.
Μείναμε εκεί. Κάποια μέρα πού πήγα να τη δώ μού λέει: 
- Έχω να σου πω κάτι, συνταρακτικό. Προχθές κτυπάει το κουδούνι μου ανοίγω και τί να δώ. Τρεις ιερείς ένας γεροντότερος και οι άλλοι νεώτεροι. Τα έχασα, τούς έκανα μετάνοια και πήρα την ευχή τους.


Ό Γεροντότερος μου είπε: τί κάνεις Γερόντισσα είσαι καλά; Ήρθαμε να σου κάνουμε επίσκεψη. Με ρώτησαν πώς περνάω, εάν έχω από κάτι ανάγκη. Εμείς είμαστε στη διάθεσή σας, ότι θέλετε να σάς βοηθήσουμε. Εγώ ντράπηκα και δεν σήκωσα ούτε το βλέμμα μου να τούς κοιτάξω. Δόξα τω Θεώ είμαι καλά τούς είπα.


Κάθισαν αρκετή ώρα, τούς κέρασα, συζητήσαμε, αλλά δεν ρώτησα ποιοι ήταν. Έφυγαν χαιρετώντας με και μου είπε ό Γεροντότερος εάν θέλεις κάτι αύριο θα σου στείλω ιερέα και ευχέλαιο να σου κάνει και ότι θέλεις. Εγώ αρνήθηκα.


Τότε αφού έφυγαν άρχισα να σκέπτομαι ότι αυτός πρέπει να είναι δεσπότης, γιατί, διαφορετικά, πώς θα μου έστελνε ιερέα; Τί εξουσία είχε;
Την επομένη ημέρα με πήρε τηλέφωνο ένας ιερέας και μου είπε ότι είναι από την Μητρόπολη Πειραιώς εκ μέρους του Δεσπότη και ζητούσε να μάθη εάν θέλω κάτι. Μου επιβεβαίωσε ότι ήταν στην διάθεσή μου για οτιδήποτε. Σάς ευχαριστώ πολύ. Δεν θέλω τίποτε είπα.
Είδες Γερόντισσα της είπα. Ήταν ό Δεσπότης του Πειραιά κ.κ. Καλλίνικος. Ό Θεός σου εκπλήρωσε την επιθυμία σου επειδή ήθελες πολύ να τον δεις και να ακούσης την ωραία διδασκαλία του από κοντά, μια και τον άκουγες μόνο από το ραδιόφωνο.


Πολλάκις συζητούσαμε και για τον θάνατο. Μου έλεγε.


- Παιδί μου θέλω να με θάψει Δεσπότης. Βρέ Γερόντισσα της έλεγα. Δεν είναι εγωισμός να ζητάς να σε θάψει Δεσπότης; ’Όχι μου λέει, ό Δεσπότης διαβάζει στην κεκοιμημένη μία ευχή συγχωρητική, πού κανείς δεν μπορεί να διαβάσει και βάσει αυτής της ευχής συγχωρούνται όλες οι αμαρτίες της.
Πολλάκις μου εζήτησε να φέρω φωτογραφική μηχανή να βγούμε μαζί φωτογραφία. Αμελούσα, όμως, συνεχώς (καθώς δεν μου άρεσε καθόλου να βγαίνω φωτογραφίες) και τελικά δεν βγήκαμε φωτογραφία. Μου αρκούσε πού την έβλεπα και άκουγα ότι ωραίο είχε να πει.


Αργότερα όταν πήγα στο Μοναστήρι ήλθα εις εαυτόν και είπα: Γιατί να μην έχω τη φωτογραφία της Γεροντίασης τέτοιας σπουδαίας Μοναχής; Πήρα τηλέφωνο μια φίλη και την παρακάλεσα να βγει μία φωτογραφία με τη Γερόντισσα και να μου τη στείλει να την έχω. Πράγματι έτσι και έγινε.
Όσο ήμουν μαζί της στην Αθήνα μου ζητούσε να μείνω μαζί της. Εγώ πολύ θέλω να μείνεις μαζί μου. Αλλά για το παλιοτόμαρό μου. ’Όχι, να πας εκεί πού θέλεις. Τόσο πολύ δεν υπολόγιζε τον εαυτό της ενώ είχε απόλυτη ανάγκη από κάποιον να την φροντίζει.


Πριν φύγω για το Μοναστήρι με έντυσε Μοναχή για να δη πώς θα ήμουνα όταν πραγματικά θα γινόμουνα. Τόσο πολύ με αγαπούσε. Όταν έφυγα τελειωτικά από την Αθήνα και αποχαιρετιστήκαμε έκλαιγε σαν μωρό παιδί.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΕΟΦΙΛΙΑΣ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΠΡΑΞΙΑ. ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΠΡΟΥΛΗ.ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΔΡΑΜΑΣ.

ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΕΥΠΡΑΞΙΑΣ.






Θαυμαστές εμφανίσεις στη ζωή της


Κάποτε ή Γερόντισσα αρρώστησε. Πονούσε υπερβολικά στο θώρακα αλλά έκανε υπομονή. Πήγαινε ως νεωκόρος στην εκκλησία. Δεν είχε χρόνο για το γιατρό. Παρακαλούσε το Θεό και τούς 'Αγίους να τη βοηθήσουνε.
Κάποιο βράδυ είδε τούς 'Αγίους Θεοδώρους και της λένε πού πονάς Γερόντισσα; Και τούς έδειξε πού. Τότε αυτοί της είπαν ότι έχει έρπη ζωστήρα την σταύρωσαν και εξαφανίστηκαν. Αυτή απορούσε τί αρρώστια είναι αυτή; Ποτέ δεν άκουσε γι’ αυτή. Σκέφτηκε να ρωτήσει το πρωί τον παθολόγο της πού ήταν και στο ΙΚΑ.


Πρωί-πρωί πήγε και τού το είπε. Τότε αυτός της είπε. Έλα στο ΙΚΑ να σου γράψω φάρμακα να μην πονάς. Ή Γερόντισσα ευχαρίστησε το γιατρό αλλά δεν πήγε στο ΙΚΑ. Μετά την επίσκεψη τού ουρανίου επισκέπτου της έγινε τελείως καλά και δεν χρειάστηκε να πάει στο γιατρό. Έκανε υπομονή 40 ημέρες έχοντας την ελπίδα της εις τον Θεό μας. Και όλοι γνωρίζουμε ότι ό έρπις ζωστήρ πονάει πάρα πολύ. Δίνονται ισχυρά παυσίπονα.


Ή Γερόντισσα είχε μία υποτακτική μαζί της για πάρα πολλά χρόνια πού την λέγανε και αυτήν Ευπραξία καταγομένη από την Σμύρνη. Ζούσαν οι δύο τους ειρηνικά και με υπακοή της μικρότερες προς την μεγάλη. Προσωπικά δεν την γνώρισα αλλά την ξέρω από διηγήσεις της Γερόντισσας.
Ή αδελφή Ευπραξία διακρινόταν για το φιλακόλουθο πνεύμα της, για την αγάπη της προς όλους, για το εφευρετικό μυαλό της - για το πρακτικό της πνεύμα. Όλα πήγαιναν καλά μέχρις ότου ή υποτακτική Ευπραξία γνώρισε, δεν ξέρουμε πώς, την Μαρίτσα και τις όμοιές της πού δρούσαν εκείνον τον καιρό στην Αθήνα και τις αποκαλούσαν φωτισμένες, επειδή έλεγαν πώς τις φωτίζει το Άγιο Πνεύμα και ήταν πλανεμένες (ή κίνηση αυτή είναι καταδικασμένη από την εκκλησία).


Ή μοναχή γνωρίστηκε με αυτές. Δεν ξέρουμε πώς, τις πίστεψε και άρχισε να κάνει παρέα με αυτές αποκρύπτοντας σιγά-σιγά από την Γερόντισσα όλες της τις ενέργειες της έως ότου τελικά άπεκόπη τελείως, αφήνοντας την Γερόντισσα Ευπραξία μόνη της.
Ή Γερόντισσα προσπάθησε να την συνετίσει, να της υπενθύμιση τα μοναχικά της καθήκοντα. Της φανέρωσε την πλάνη της αλλά αυτή δεν άκουσε τη Γερόντισσά της και έφυγε. Ό Θεός επέτρεψε να πέσει σε πλάνη.


Ή Γερόντισσα είχε γράψει και στο όνομά της μερικά από τα περιουσιακά της στοιχεία. Γνωρίζουμε ότι έκτος από το σπίτι πού έμενε ή Γερόντισσα είχε και άλλη περιουσία, κληρονομιά της οικογένειας της. Αυτά συμβαίνουν διότι ή Γερόντισσα έζησε εκτός μονής. Όταν ήταν στο Μοναστήρι δεν είχε τίποτε. Όταν βγήκε στο κόσμο ό Θεός επέτρεψε να αποκτήσει λόγω ανάγκης.


Ή υποτακτική της την ζημίωσε και οικονομικά διότι μεταβίβασε στην κίνηση των φωτισμένων ότι της έγραψε στο όνομά της ή Γερόντισσα. Έζησε με αυτές και κάποτε κοιμήθηκε εν Κυρίω. Όταν το έμαθε ή Γερόντισσα πολύ στεναχωρήθηκε διότι δεν ήλθε ούτε να συγχωρεθούν. Πώς έφυγε στην άλλη ζωή με ανυπακοή. Ανησυχούσε για την σωτηρία της. Έκανε θερμή προσευχή και έχυσε ποταμούς δακρύων διότι ως Γερόντισσα είχε και αυτή ευθύνη, θα έδινε λόγο για την υποτακτική της.
Πέρασε αρκετός καιρός. Κάποια μέρα ξαφνικά μέσα στο κελί της βλέπει ζωντανά την υποτακτική της πού είχε κοιμηθεί (πεθάνει) και μόλις την είδε λαχτάρησε ή ψυχή της.


Γερόντισσα, της είπε ή υποτακτική της, ήλθα να συγχωρεθούμε διότι έκανα μεγάλη παρακοή. Σε παρακαλώ πολύ συγχώρεσε με. Και της έκανε εδαφιαία μετάνοια, σηκώθηκε της φίλησε το χέρι.


Ή Γερόντισσα της είπε Θεός συγχωρέσει παιδί μου και τότε ή υποτακτική εξαφανίστηκε. Μπορούμε να σκεφθούμε όλοι μας τη μεγάλη χαρά της Γεροντίασης; Τί θαυματουργία και αυτή. Ό Θεός μας τα πάντα δύναται κατά τον πιο εύκολο και απλό τρόπο.


Αργότερα ή Γερόντισσα σκεπτόταν όπως μού έλεγε πού, σε τί θέση να είναι ή υποτακτική της. Προσευχόταν και ζητούσε από το Θεό να της το δείξει πού βρίσκεται. Είδε λοιπόν όλα τα μοναχικά τάγματα ανδρών και γυναικών κατά δεκάδες άπειρες να περνούν από μπροστά της πετώντας στον αέρα και φωνάζοντας ως οι άγγελοι. Άγιος Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Μέσα στις σειρές των γυναικών Μοναζουσών είδε και την υποτακτική της και ευχαρίστησε το Θεό για την σωτηρία της και την αποκατάσταση της στα Μοναχικά τάγματα.


Τί να θαυμάσει κανείς πρώτα σ’ Όλα αυτά; Την αγάπη της Γερόντισσας; Την ανεξικακία της; Την παρρησία της προς τον Θεό, ώστε να της αποκαλύπτει τέτοια πράγματα και θαυματουργήματα; « Ό Θεός το θέλημα των φοβούμενων Αυτόν ποίηση».




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΕΟΦΙΛΙΑΣ.
 
 ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΠΡΑΞΙΑ. 
 
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΠΡΟΥΛΗ.
 
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΔΡΑΜΑΣ.

ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΠΡΑΞΙΑ.






Άλλο περιστατικό.

Μία κοπέλα θα έφευγε για το μοναστήρι. Ένα απόγευμα έγινε ή ανακοίνωση στους γονείς και στα αδέλφια της. Όλοι στενοχωρήθηκαν πολύ. Κεραυνός εν αιθρία. Το κλίμα βαρύ. Ό αδελφός, ή νύφη και το άνηψάκι της παρόντες. Το παιδάκι έκανε μία αταξία. Ό μπαμπάς του έτσι στενοχωρημένος πού ήταν του έδωσε ένα μπατσάκι. Τότε ξαφνικά ή σύζυγος άρχισε να ξεφωνίζει, να μαλώνει τον άνδρα της γιατί έδειρε το παιδί. Έκλεισαν τα παράθυρα της πολυκατοικίας για να μην ακούγονται. Τόσο δυνατά φώναζε ή νύφη. Άλλη φορά δεν την είχανε ακούσει να φωνάζει έτσι για κανένα θέμα.

Το βράδυ ό καθείς πήγε στο σπίτι του. Από το βράδυ όμως εκείνο χάλασε ή σχέση του ανδρογύνου πού έφτασε ως το σημείο του χωρισμού και πήγαιναν για διαζύγιο.
Το ίδιο βράδυ του επεισοδίου αυτού ή κοπέλα τα είπε όλα στην Γερόντισσα Ευπραξία.

Τότε ή Γερόντισσα της είπε ότι: Αυτός ό πειρασμός έγινε για σένα. Δηλαδή στο Μοναστήρι πού θα πας να μην είσαι ήσυχη αλλά να σκέφτεσαι αυτούς. Άκουσέ με τί θα σου πω. Φύγε αμέσως και μην σκέφτεσαι τίποτε. Ή νύφη σου σάς αγαπάει όλους, αγαπά την οικογένεια σας και δεν θα χωρίσουν. Να μου το θυμηθείς. Επειδή εσύ πάς με πολλή χαρά στο Μοναστήρι ό πειράζων διάβολος θέλει να σε στενοχωρήσει και να σε βγάλει από τον στόχο σου δι’ αυτού του τρόπου. Αυτή βρήκε αδύνατη.
Και έτσι πράγματι έγινε.

Επί τρία χρόνια το ανδρόγυνο κλυδωνίστηκε, αλλά ή νύφη δεν έφυγε από το σπίτι. Τέλος με κάποιο άλλο γεγονός τακτοποιήθηκε το ανδρόγυνο.
Όλα έγιναν όπως τα είπε ή Γερόντισσα. Μέχρι σήμερα ζουν πολύ καλά και αγαπημένοι.

Ή Γερόντισσα ήταν απόλυτα φιλάνθρωπη και ευγενής. Είχε υπό την προστασία της μία κα Σταυρούλα (ψυχικά άρρωστη), τις ανάγκες της οποίας κάλυπτε από τη σύνταξη πού έπαιρνε. Δεν έδινε χρήματα στην Σταυρούλα διότι δεν ήξερε ή ίδια να κάνη καλή διαχείριση των χρημάτων της και τα ξόδευε όλα. Της είχε πει, όμως, να της τηλεφωνεί κάθε φορά πού είχε ανάγκη. Έτυχε να βρεθώ πολλές φορές μπροστά σε τηλεφώνημα της Σταυρούλας. Γερόντισσα. θέλω να πληρώσω τον υδραυλικό έσπασε ή βρύση μου - ή άλλη φορά θέλω ρόμπα. Ναι παιδί μου, έλεγε ή Γερόντισσα και της έστελνε τα ανάλογα χρήματα.

Είχε και βαφτισιμιά φτωχή της είχε κάνει ειδικό βιβλιάριο στο όνομά της και όταν μεγάλωσε αρκετά της τα έδωσε για να τα χρησιμοποίηση.
Ενίσχυε οικονομικώς, και με τρόφιμα ακόμη και τον π. Ζωσιμά πού ήταν ασκητής εν τω κόσμω στην περιοχή της (Υποτακτικός τού π. Σίμωνος Αρβανίτη).



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΕΟΦΙΛΙΑΣ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΠΡΑΞΙΑ.
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΠΡΟΥΛΗ.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΔΡΑΜΑΣ.

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

ΟΤΑΝ Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΕΥΠΡΑΞΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ.






Κάποτε ή κα Βασιλική πού είχε Ι.Χ. της είπε:
-       Γερόντισσα θέλεις να σε πάω να δούμε τον π. Πορφύριο; Εγώ θα πάω για το παιδί μου. Είπανε και σε μένα να πάω. Βεβαίως να πάμε. Ορίστηκε ή ημέρα πού μάς βόλευε όλες. Φθάσαμε στον Γέροντα Πορφύριο στον Ωρωπό και με δυσκολία ανεβάσαμε τη Γερόντισσα στο κελί του.
Μόλις μάς είδε είπε:
-       Καλώς την Ευπραξία μου. Έλα Γερόντισσα, έλα (Σημειωτέου ό Γέροντας πρώτη φορά έβλεπε τη Γερόντισσα).
-       Που με ξέρεις πάτερ;
-       Σε ξέρω βρέ Ευπραξία μου, σε ξέρω πολύ καλά είπε και έδειξε κατά το Χαλάνδρι. Τί κλαις βρέ Ευπραξία μου; Τί αμαρτίες έχεις και κλαις βρέ Γερόντισσα. Να χαίρεσαι βρέ να χαίρεσαι. Εμείς μαζί πήγαμε στο μοναστήρι. Τί αμαρτίες έκανες; Τίποτα, τα εξομολογήθηκες κιόλας.


Τότε ή Γερόντισσα του λέει..
-       Εάν εσάς ή συνείδηση δεν σάς καταγιγνώσκει έμενα όμως με καταγιγνώσκει. Γι’ αυτό ευλόγησε με πάτερ και εύχου για μένα.
Πήραμε και εμείς ευχή από τον Γέροντα και φύγαμε.
Μία ημέρα κάποια κοπέλα πού επισκεπτόταν την Γερόντισσα στο σπίτι της και την συμβουλευότανε ήρθε ξαφνικά και απροειδοποίητα στο κελί της και έφερε ένα νέο μαζί της. Ή Γερόντισσα δεν δεχόταν άνδρες στο κελί της παρά μόνο γυναίκες.




Μόλις τούς είδε θύμωσε πολύ, αλλά κρατήθηκε και δεν έδειξε τίποτε. Τούς κέρασε συζήτησαν λιγάκι και στο τέλος έφυγαν.
Το βράδυ ή κοπέλα πήρε τηλέφωνο τη Γερόντισσα και της ζήτησε την γνώμη της για τον νέο, γιατί ήταν υποψήφιος γαμπρός.
Ή Γερόντισσα τη μάλωσε πολύ για την πράξη της και της είπε να μην το ξανακάνει γιατί δεν θα την ξαναδεχτεί. Όσο για τον νέο της είπε να μη δεχθή την πρόταση για γάμο διότι αυτός είναι άρρωστος (έχει σάκχαρο) και στο τέλος θα τυφλωθεί.



-       Και σύ θα τυφλωθείς, είπε στην κοπέλα (υπέφερε και εκείνη από το σάκχαρο). Και δύο τυφλοί πώς θα ζήσετε;
Αυτά είπε ή Γερόντισσα αλλά ή κοπέλα δεν έκανε υπακοή. Τον παντρεύτηκε, πέρασαν τα χρόνια και ό χρόνος δικαίωσε τη Γερόντισσα. Τυφλώθηκαν και οι δύο και ή ζωή τους είναι πολύ δύσκολη.
Στον Άγιο Νικόλαο υπήρχε ένας επίτροπος επί πολλά έτη. Δεν έλειπε ποτέ από την εκκλησία. Φαινόταν ένας πολύ πιστός χριστιανός. Ή Γερόντισσα μία ήμερα είπε στους υπεύθυνους τού ναού ότι ό επίτροπος τάδε είναι αβάπτιστος. Όλοι ξαφνιάστηκαν και θύμωσαν, καθώς δεν μπορούσαν να πιστέψουν στ’ αυτιά τους το γεγονός. Ή Γερόντισσα επέμενε. Έτσι οι υπεύθυνοι ερεύνησαν το ζήτημα και όταν ρώτησαν ευθέως τον επίτροπο, εκείνος τούς επιβεβαίωσε τα λεγάμενα της Γερόντισσας. Πράγματι ήταν αβάπτιστος.




Σε ερώτηση μου πώς το κατάλαβε μου είπε ότι βρωμούσε παιδί μου κάθε φορά πού τον πλησίαζα. Βρωμούσε σαν Τούρκος (αβάπτιστος δηλαδή).
Μία κοπέλα συνειδητά πιστή επισκέφτηκε την Γερόντισσα Ευπραξία χάριν πνευματικής ωφελείας. Πάνω στη συζήτηση ή Γερόντισσα της λέει:


-Εσύ παιδί μου πάσχεις από τα νεφρά σου.
Ή κοπέλα είχε γνώσεις ιατρικές και δεν πίστεψε αυτά πού της έλεγε ή γερόντισσα. Ή ίδια δεν είχε κανένα σύμπτωμα νεφροπάθειας. Τα συμπτώματα τα γνώριζε καλά. Επειδή ήταν αλλεργική και φοβόταν την σκιαγραφική ουσία πού γίνεται ενδοφλεβίως προκειμένου να γίνει ή εξέταση (πυελογραφία) δεν την έκανε.
Πέρασαν 30 χρόνια περίπου από τότε. Ή κυρία αυτή χρειάστηκε να χειρουργηθεί στον αυχένα. Την 5η μετεγχειρητική ημέρα κάνει κωλικό νεφρού. Έγιναν εξετάσεις και βρέθηκαν τα εξής:
1.     Τελεία απόφραξη της νεφρικής αρτηρίας. Βάλανε δίεπί (μπαλονάκι) και τώρα λειτουργεί μόνο το 25 %. Ό υπόλοιπος νεφρός νεκρός.
2.     Ό άλλος νεφρός είναι και αυτός μικρότερος τού φυσιολογικού και αυτός υπολειτουργεί.



Ή Γερόντισσα βγήκε πλήρως αληθινή μετά 30 έτη.
Ό άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης όταν ρωτήθηκε από ένα γιατρό πώς καταλαβαίνει ότι αυτό πού λέει είναι της χάριτος του Θεού απήντησε ότι δεν λανθάνει παιδί μου. Δηλαδή δεν κάνει λάθος.
Αυτό πού λέγει γίνεται πραγματικότητας έστω και μετά από πολλά χρόνια (Προφητικό χάρισμα).
Έτσι έγινε και με τη Γερόντισσα Ευπραξία.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΕΟΦΙΛΙΑΣ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΕΥΠΡΑΞΙΑ. ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΠΡΟΥΛΗ.ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑΠΕΡΙΧΩΡΑ ΔΡΑΜΑΣ.